سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمد رهاننده – عضو هیات علمی مرکز آموزش عالی شیلاتی میرزا کوچک خان – رشت

چکیده:

مالاشیت گرین به صورت بلورهای سخت که قابل حل در آب و به رنگ سبز در می آید تهیه می گردد این ماده یک ضدعفونی کننده بسیار موثر جهت درمان عفونتهای قارچی و انگلی در ماهیان کاربرد دارد. مالاشیت گرین سوای از محاسناتی که در بهبودی آلودگیها درماهیان دارد برای سلامتی انسان چه در حین بکارگیری و یا مصرف ماهیانی که باقیمانده مواد فوق را در بافت دارند مخاطره آمیز است به ویژه که این ماده شیمیایی باعث تحریکات تنفس به علت مسمومیت آن حالت تراتوژنیک و ایجاد سرطان زایی در انسان دارد. متاسفانه این ماده شیمیایی با وجودی که بکارگیری آن برای ماهیان ماکول به مدت ۲۰ سال است که در کشورهای خارجی ممنوع شده ولی در ایران در سطح ا ستخرهای پرورش ماهی و سالنهای تکثیر ماهیانی که مورد تغذیه انسان قرار می گیرد عملاً بکار گرفته میشود و یا زمانی که از آن در سطح آکواریوم ها استفاده می شود هیچگونه اقدامات حفاظتی را در حین بکارگیری این دارو انجام نمی دهند. هدف از این تحقیق بررسی طول مدت ماندگاری این دارو در بدن ماهیان ماکول بوده تا مشخص گردد که میزان باقیمانده این دارو در بافت ماهیان چقدر است و چه تاثیری این مواد در سلامتی انسان در مراحل بکارگیری و مصرف ماهیان که با این دارو درمان شده اند ارتباط دارد. بنابراین با توصیه ای که FDA در مورد مخاطرات بکارگیری مالاشیت گرین درماهیان که مورد مصرف غذایی دارد اظهار کردند و نتایج بدست آمده دراین تحقیق نشان داد که وجود ماده شیمیایی فوق بعد از سه ماه در بعضی از نمونه ها در بافت ماهیان مثبت بوده است و به هر طریق ممکن باید سعی گردد که این دارو به آسانی از طرف مراکز عرضه کننده در دسترس آبزی پروران قرار نگیرد.