سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی نظام پیشنهادها

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

منوچهر انصاری – عضو هئیت علمی دانشگاه تهران
علی اصغر شارعی – مسئول IT شرکت پویش برق
زهرا کیانی ماوی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تهران

چکیده:

نظام پیشنهادها، از عمده ترین ابزارهای مشارکتی و به منزله رهیافتی برای جلب مشارکت فردی و گروهی کارکنان در جهت حل مسائل سازمان و بهبود مستمر در تمامی ابعاد است. این نظام، دو اصل عمده را دنبال می کند. نخست ارج نهادن به ارزشهای انسانی و به یاری طلبیدن افرادی که به نوعی با سازمان در ارتباطند. دوم رسیدن به هدفهای تعیین شده به کمک همین افراد. در شرایط کنونی و با پیشرفت سریع جوامع و توسعه تکنولوژی، جوامع انسانی و مؤسسات نیز پیچیده تر شده اند. در این میان کشورهای کمتر توسعه یافته، خواسته یا ناخواسته، به نوعی از شیوه های مدیریتی مشابه کشورهای پیچیده، الگوبرداری کرده ا ند. این امر سبب ایجاد دوگانگی در مدیریت این کشورها شده و چالشهای سختی را فراروی مدیران قرار داده است. به علاوه، در به کارگیری منابع تولیدی کشور (مادی و انسانی) به ویژه سرمایه های انسانی و عدم شناسایی استعدادهای بالقوه کارکنان باتجربه، منجر به عدم استفاده بهینه از دانش و مهارتهای آنان شده است. اجرای نظام پیشنهادها، می تواند اولین و مهمترین گام در نیل به این امر مهم باشد.