سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

معصومه نعمتی – دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
رضا زندشهری – پرستاری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
ربابه معماریان – پرستاری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
سعیده ضیایی – پرستاری و مامایی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

زنان یکی از مهمترین ارکان خانواده و جامعه هستند و سلامت خانواده و جامعه، در گرو تأمین نیازهای بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی آنان می باشد[ ۱]. آنان در خانواده و اجتماع، دارای وظایف ونقشهای مهمی هستند و لازمه اجرای این نقشها و وظایف، برخورداری از سلامت کامل جسمی وروحی است. هر زن در طول زندگی مراحل رشد مختلفی را پشت سر می گذارد[ ۲] یکی از اینمراحل، یائسگی است. پاره ای از مطالعات یائسگی را مرحله طبیعی از زندگی دانسته اند[ ۳]. در حالیکه پاره ای دیگر این دوره را یک بحران یا معادل با بیماری تلقی می کنند[ ۴]. سازمان بهداشتجهانی سندروم یائسگی را بصورت : الف) تخریب یا سطح پایین استروژن و/ یا پروژسترون ، ب)ناتوانی یا نشانه های وازوموتور (تعریق، گرگرفتگی و درد عضلانی) ، ج) کاهش توان یا درماندگی ذهنی، خستگی، مشکلات خواب و کاهش علاقه تعریف کرده است[ ۵]. براساس آمارهای جهانی، در قرن هفدهم، فقط ۲۸ % از زنان به سن یائسگی می رسیدند. در حالیکه امروزه با پیشرفتهای علمپزشکی و بعلت افزایش طول عمر، در برخی از جوامع تا حدود ۹۵ % از بانوان به این مرحله سنی می رسند[ ۶]. پیش بینی می شود در سال ۲۰۳۰ جمعیت جهانی زنان یائسه به بیش از ۱/۲بیلیون با آهنگ افزایش ۴۷ میلیون در سال برسد. سن شروع یائسگی در فاصله ۴۵ تا ۵۵ سالگی بوده و / میانگین آن در جوامع مختلف و نژادهای گوناگون متفاوت است. در ایران، میانگین سن یائسگی ۶۴۹ سال است [ ۷]. در این دوران زنان درمعرض تغییرات غدد درون ریز، جسمانی و روانشناختی قرار می گیرند که ممکن است سالها به طول بینجامد. نشانه های حاد این دوران شامل علایموازوموتور گرگرفتگی، تعریق شبانه، تپش قلب، سردرد، گیجی و بی خوابی و علایم روانی شاملافسردگی، تحریک پذیری، تضعیف حافظه، اشکال در تمرکز، خستگی و کاهش میل جنسی می باشد. این علایم می تواند از ناراحتی جزئی تا علایم شدید و ناتوان کننده متفاوت باشد[ ۸]. در این دوران مشکلات جنسی شایع است. اما اطلاعات در مورد نیازهای مراقبتی سلامت جنسی زنان درمیانسالی محدود می باشد[ ۹]. گزارش دومین مطالعه سلامت زنان ماساچوست بیانگر این است که احتمالاً پیری و یائسگی در مقایسه با سلامت عمومی و روانی تأثیر کمتری بر عملکرد جنسی داشتهباشد[ ۱۰ ]. در حالیکه سایر مطالعات به افزایش اختلال در عملکرد جنسی بموازات افزایش سن اشاره کرده اند[ ۱۱ ]. همچنین مشخص گردیده که تغییرات جسمی مانند پیری ادراری تناسلی وتغییرات عضلانی- اسکلتی که قبل و بعد از یائسگی اتفاق می افتد، بر عملکرد جنسی زنان تأثیر می گذارد