سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: اولین کنفرانس سراسری توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی
تعداد صفحات: ۱۱
نویسنده(ها):
شیوا رضا پور – فارغ التحصیل کارشناسی آموزش ابتدایی از پردیس فرهنگیان بنت الهدی صدر بوشهر آموزگار پایه پنجم شهرستان بوشهر

چکیده:
تکنولوژی آموزشی، در عمل با طراحی و ارزشیابی برنامه های درسی، تجارب آموزشی، اجرا و اصلاح مجدد آن ها بستگی دارد. به بیانی دیگر: تکنولوژی آموزشی یک روش اصولی و منطقی برای حل مشکلات آموزشی و برنامه ریزی درسی است که با نوعی تفکر سیستماتیک( منظم و منطقی) همراه است. با توجه به این مفهوم، اطاق عنوان تکنولوژی آموزشی به وسایل سمعی و بصری با سایر ابزارهای آموزشی و کمک آموزشی، صحیح به نظر نمی رسد. البته این بدان معنی نیست که در روش تکنولوژی آموزشی، از وسایل سمعی کاربرد رسانه های بصری یا رسانه های آموزشی استفاده نمی شود، بلکه برعکس استفاده از وسایل سمعی و بصری در همه مفاهیم و تعاریف تکنولوژی مستتر است. اما هیچ یک از سیستم های پذیرفته شده تکنولوژی آموزشی، وسایل و رسانه ها را هدف نمی داند و آنها را وسیله ای برای عمومیت ددن و زودتر به نتیجه رسیدن تلقی می کند برای توجیه بیشتر منظور این مقاله، بخش اول ر ا به مطالبی درباره ی مفهوم تکنولوژی آموزشی و اهمیت آن اختصاص داده و در بخش دوم در مورد مطالبی راجع به توسعه علم و تأثیرات متقابل آنها بر یکدیگر، در آموزش و پرورش بحث به میان آورده است.