سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حبیب موسوی جهرمی – استادیار دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
حسین هلالات ناصریان – کارشناس ارشد شرکت مهندسین مشاور آبیاری و زهکشی شاراب

چکیده:

در این مقاله نتایج یک مطالعه آزمایشگاهی درباره تاثیر عمق پایآب بر آبعاد آبشستگی موضعی پایین دست جت های ریزشی، ارائه می شود. جت آب که از لوله با مقاطع دایره ای، مربعی و مستطیلی شکل، از ارتفاع ۳۵ ، ۶۵،۹۵ سانتیمتری، بر روی بستری از جنس سیلیس با d50برآبر ۲۷/۱ میلیمتر، با عمق پایآب ۶،۱۲ و ۱۸ سانتیمتر به مدت۳۱۶ دقیقه تخلیه می شد، مدلسازی گردید. آبعاد حفره آبشستگی و برآمدگی رسوبات پایین دست آن اندازه گیری شدند و مورد تحلیل قرار گرفتند. مشخص شد که آبعاد آبشستگی به پارامتر فرسایش ،(F0/(Hc/RH و پارامتر پایآب، TW/RH، بستگی دارند. همچنین مشخص شد که افزایش عمق پایآب از ۶ به ۱۲ سانتیمتر و سپس به ۱۸ سانتیمتر درآبتدا موجب افزایش عمق، عرض و طول حفره آبشستگی و نیز طول برآمدگی رسوبات بترتیب بطور متوسط به میزان ۱۰۴،۴۲،۳۹ و ۸۳ درصد و سپس موجب کاهش این آبعاد بترتیب بطور متوسط به میزان ۲۳،۲۴،۱۸و ۱۶ درصد می گردد. در این حالت ارتفاع برآمدگی رسوبات پایین دست حفره آبشستگی همواره بطور متوسط ۵۲ درصد افزایش می یآبد. در نهایت معادلاتی برای برآورد آبعاد آبشستگی در همه نسبت های پایآب پیشنهاد شده است.