سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

سحر صالحی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
فتح الله کریم زاده – استادیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
احمد تحویلیان – کارشناس ارشد شرکت صنایع هواپیما سازی ایران

چکیده:

در پژوهش حاضر تأثیر انجام سیکل های مختلف عملیات حرارتی قبل و بعد از جوشکاری روی میکروساختار و خواص مکان یکی منطقه جوش بررسی شد. بدین منظور ابتدا ورق هایی از جنس اینکونل ۷۱۸ به ضخامت ۰/۷ میلیمتر با ولتاژ ۱۰/۳ ولت و قطبیت الکترود منفی و سرعت ۱۸cm/min تحت فرآیند جوشکاری دستی به صورت تک پاسه قرار گرفتند و بعد اثر اعمال سیکل های عملیات حرارتی پس از جوش به صورت الف) آنیل انحلالی به مدت ۱ ساعت در ۹۶۰ درجه سانتیگراد و پیرسازی به مدت ۸ ساعت در ۷۲۰ درجه سانتیگراد، ب) پیرسازی و سیکل عملیات حرارتی قبل از جوش به صورت انجام آنیل انحلالی و پیرسختی بر ساختار بررسی گردید. جهت مطالعه ربزساختار، فازشناسی و خواص مکانیکی از آزمون های کشش، میکروسختی، میکروسکوپ الکترونی روبشی و تفرق اشعه ایکس استفاده شد. بررسی های انجام شده نشان داد که این آلیاژ در حالتی که تحت سیکل آنیل انحلالی و پیر سختی قرار گیرد بالاترین میزان استحکام را دارا خواهد بود. بنابراین پس از انجام جوشکاری به روش قوس‐الکترود تنگستنی برای باز گرداندن خواص مکانیکی مطلوب تحت عملیات آنیل و پیرسختی و یا پیرسختی مستقیم قرار گرفت. نتا یج
بررسی ها نشان داد طی فرآ یند جوشکاری، رسوبات موجود در ساختار حل شده و ساختا ر به حالت آنیل باز می گردد و در صورتی که قبل از جوشکاری نیز پیر سخت شده باشد، رسوبات در اثر حرارت جوشکاری درشت خواهند شد و استحکام منطقه جوش از دست خواهد رفت.