سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنگره سرامیک ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهزاد میرفخرایی – پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی
بابک رئیسی دهکردی – پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی
امیر مقصودی – پژوهشکده سرامیک، پژوهشگاه مواد و انرژی
فتح ا.. مضطرزاده – دانشکده مهندسی پزشکی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

در این پژوهش کامپوزیت اکسید بیسموت پایدار شده به وسیله اکسید ایتریم و اکسید نقره ، به عنوان کاندیدای استفاده در کاتد پیل های سوختی اکسید جامد ) SOFC ) 1 مورد بررسی قرار می گیرد . در این کامپوزیت اکسید نقره که با افزای ش دما به بالاتر از ۱۸۰ o C به نقره فلزی تبدیل می شود، به عنوان هادی الکترونی مورد استفاده قرار می گیرد و اکسید بیسموت ، هدایت کننده یون اکسیژن می باشد . تخلخل مناسب برای ورود اکسیژن به درون توده و مرزهای سه فازی ) TPB ) 2 ، جزء سوم این کامپوزیت است . فرایند سینتر این کامپوزیت ، با اختیار متغیرهای درصد اکسید نقره ۵) مقدار مختلف ) و رسوب اگزالاتی ۴) مقدار مختلف ) که جزء اخیر برای ایجاد تخلخل ب یشتر به صورت ابتکاری استفاده می شود، به عنوان متغیر مورد بررسی قرار گرفت . ترکیبات مورد بحث ، پس از مخلوط شدن در بال میل به وسیله پرس تک محور شکل داده شدند و در دماهای ۷۵۰ o C ، ۸۰۰ o C و ۸۵۰ o C به مدت ۴ ساعت حرارت داده شدند . تخلخل نمونه های حاصل به وسیله دستگاه عبورپذیری و همچنین اندازه گیری انقباض و تخلخل ظاهری مورد بررسی قرار گرفت و وضعیت هدایت الکتریکی DC آنها نیز تعیین شد . افزایش رسوب اگزالاتی در مقادیر بهینه باعث ا فزایش تخلخل و عبورپذیری قطعه می گردد . در نمونه های دارای ۴۵ و ۶۰ درصد وزنی اکسی د نقره هدایت الکتریکی مشاهده می شود . دمای سینتر بالاتر و همچنین افزایش رسوب اگزالاتی بهینه، باعث کاهش شدید تخلخل و عبورپذیری می شوند .