سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سمیه قباحی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانش
حسین سینا – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانش
سعیدرضا الله کرم – استادیار گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران

چکیده:

آلومینیوم باداشتن پتانسیل منفی مناسب، وزن مخصوص کم و ظرفیت الکتروشیمیایی سه ، فلزی مورد توجه جهـت استفاده به عنوان آند فداشونده در سیستم های حفاظت کاتدی محسوب می شود . اما تشکیل همزمان لایـه رویـی ن بر سطح آن کاربرد آن را محدود می کند . جهت حذف این لایه و فعال سـازی آلومینیـوم از عناصـر آلیـاژی نظیـر ایندیوم، قلع، جیوه، منیزیم و روی استفاده می شود .
در این تحقیق ، اثر عنصر آلیاژی بر رفتـار الکتروشـیمیایی آلیاژهـای آلومینیـوم – اینـدیوم توسـط آزمـون رانـدمان الکتروشیمیایی NACE ، آزمون پلاریزاسیون الکتروشـیمیایی ، میکروسـکوپ نـوری و میکروسـکوپ الکترونـی روبشی SEM مورد بررسی قرار گرفت . نتایج نشان می دهد که افزودن درصد وزنی منیزیم به این آلیاژ پتانـسیل مدار بسته و پتانسیل خوردگی آن را حدو د ۳۰ میلی ولت بسمت مقـادیر منفـی سـوق مـی دهـد . در مقـادیر بـالاتر منیزیم به دلیل تشکیل ترکیب احتمالی بین فلزی Al3 Mg2 ظرفیت جریان بهشدت افت پیدا می کند