سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد روشناس – دانشجوی کارشناسی ارشد- دانشگاه صنعتی مالک اشتر
سیدمهدی عباسی – استادیار- دانشگاه صنعتی مالک اشتر
کریم زنگنهمدار – استادیار- دانشگاه صنعتی مالک اشتر

چکیده:

در پژوهش حاضر، جهت دستیابی به دانه‌های بسیار ریز آستنیت در فولاد زنگ‌نزن آستنیتی ۳۰۴، اثر اعمال دو فرآیند مختلف عملیات نورد سرد و آنیل مورد بررسی قرار گرفت. در فرآیند اول، نمونه‌ها تحت چهار مرحله نورد سرد وآنیل و در فرآیند دوم، نمونه ها تحت دو مرحله نورد سرد و آنیل قرار گرفتند. سپس بررسی های ریزساختاری, سختی سنجی و همچنین آزمون کشش، بر روی نمونه ها انجام شد. نتایج بررسی ها نشان داد که به طور کلی تأثیر فرآیند دوم بر ریز کردن دانه‌های آستنیت بیشتر از فرآیند اول بوده به طوری که دانه های با اندازه یک میکرومتر حاصل شدند و سختی حاصل از فرآیند دوم نیز بیشتر بوده است. همچنین با حفظ داکتیلیته مناسب در هر دو فرآیند, استحکام تسلیم و استحکام نهایی فولاد ۳۰۴ پس از فرآیند دوم به مقدار ۴۰۰ مگاپاسکال نسبت به حالت آنیل محلولی افزایش یافت، در حالی‌که این مقدار در فرآیند اول حدود ۳۰۰ مگاپاسکال بوده است.