سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

بابک امین شهیدی – دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد
فرید احمدلو – دانشجوی کارشناسی ارشد نفت دانشکده مهندسی شیمی و نفت
سیروس قطبی – دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

در این مقاله سعی بر آن بوده است که از طریق مدل سازی فرایند تزریق دوره ای بخار، اثر پارامترهای مختلف عملیاتی برافزایش تولید مورد بررسی قرار گیرند. برای تعیین شعاع ناحیه گرم شده و گرمای تلف شده از مدل Marx-langenheim و برای تعیین دمای تعادلی سازند در دوران پس از تزریق از مدل boberg-lantz استفاده شده است. در این مقاله اثر پارامترهای اساسی مانند ضخامت سازند، کیفیت بخار، دمای بخار، زمان بسته بودن چاه، مقدار بخار تزریق شده و نحوه تزریق بخار بر دمای تعادلی سازند و افزایش تولید بررسی شده اند. نتایج بدست آمد هنشان می دهد که افزایش پارامترهایی مانند دما و کیفیت بخار نمی تواند بر افزایش تولید موثر باشد گاهی اثر معکوس دارد. همچنین بر خلاف انتظار معلوم می شود که اگر مقدار بخار تزریق شده ثابت باشد و ضخامت سازند افزایش یابد، تولید کاهش خواهد یافت که به این ترتیب هزینه عملیاتی به شدت بالا خواهد رفت.