سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محسن بزرگمهر – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی متالورژی، دانشکده فنی، دانشگاه شهی
عبدالحمید جعفری – استادیار بخش مهندسی متالورژی، دانشکده فنی، دانشگاه شهید باهنر کرما
محمدهادی هادوی – استادیار بخش مهندسی مواد، دانشگاه مالک اشتر

چکیده:

الکتروپولیش علاوه بر این که یک روش تمام کاری و پرداخت مناسب سطح در بسیاری از کارهای آزمایشگاهی است، روش بسیار مناسبی برای آماده سازی سطح برای نشاندن پوشش نیز می باشد . از مهمترین پارامترهای صـنعتی برای تعیین کیفیت و دوام پوشش ها، میزان چسبندگی آن هـا مـی باشـد . تـأثیر الکتروپـولیش در میـزان چـسبندگی پوشش کروم سخت بررسی و به منظور تعیین چسبندگی از آزمون خراش به همراه بررسی هـای براقیـت سـنجی و نیز میکروسکوپ نوری و میکروسکوپ الکترونی استفاده شـد . نتـایج آزمـایش هـای متعـدد نـشان داد کـه فراینـد الکتروپولیش موجب افزایش چشمگیر چسبندگی پوشش کروم سخت شد اما این میزان به نـوع محلـ ول مـصرفی، زمان و چگالی جریان بستگی دارد . نتایج نشان دادکه افزایش زمان الکتروپولیش نمونه ها در چگـالی جریـان هـای بالای ۲۵ A/dm 2 موجب کـاهش زبـری سـطح، افـزایش براقیـت و افـزایش چـسبندگی مـی گردیـد . رابطـه میـان چسبندگی و زبری سطح که با استفاده از الکتروپولیش حاصل می شود، نشانگر ایـن موضـوع اسـت کـه اسـتحکام اتصال جنبه قفل شدن مکانیکی کمی دارد و بیشتر تابع تئوری های نفوذ و اتصال شیمیایی است