سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عباس خجیرانگاس – دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
سعید حسامی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه مازندران

چکیده:

مهمترین عملکرد قیر در مخلوط‌های آسفالتی چسبندگی آن است، اما نمی‌توان قیر خالص را یک چسبنده ایده‌آل بحساب آورد. زیرا روسازی‌های آسفالتی ساخته شده از قیر خالص، در معرض انواع خرابی‌ها از قبیل عریان شدگی مصالح سنگی از قیر، پریدن مصالح، ایجاد چاله و اضمحلال زودرس قرار می‌گیرند. در این تحقیق آزمایشگاهی، با بهره‌گیری از اصلاح خواص قیر خالص با پلیمر، اقدام به ساخت مخلوط‌های آسفالتی پلیمری شده و سپس حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس نتایج حاصله از آزمایش‌ها، رفتار و خصوصیات قیر خالص در امتزاج با پلیمر (Atatic polypropylene) APP بهبود یافته و حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی با چسبنده‌های اصلاح شده پلیمری بطور چشمگیری کاهش یافته و مقاومت در برابر عریان شدگی مصالح سنگی از قیر در این مخلوط‌ها افزایش یافته است