سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنگره سرامیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فرهاد باقری جبلی – دانشکده مهندسی متالورژی و مواد – دانشگاه تهران
حسین عبدی زاده – دانشکده مهندسی متالورژی و مواد – دانشگاه تهران
علی محمد هادیان – دانشکده مهندسی متالورژی و مواد – دانشگاه تهران
حمیدرضا بهاروندی – دانشگاه صنعتی مالک اشتر

چکیده:

کامپوزیت های Al-B4C به دلیل خواص کششی و مقاومت سایشی بالای خود کاربردهای زیادی در صنایع نظامی، هوا فضا و غیره دارند . ریخته گری گردابی یکی از روش های مطلوب برای تولید این کامپوزیت ها می باشد، چرا که ارزان قیمت بوده و تنوع گسترده ای از مواد و شرایط تولید را می تواند پوشش دهد . با این وجود ذرات B4C توسط مذاب آلومینیوم به خوبی تر نمی شوند . در این پژوهش، ضمن طراحی و ساخت سیستم ریخته گری، کامپوزیت هایی با ۵ ، ۱۰ و %۱۵ حجمی کاربید بور توسط ذرات معمولی و همچنین پوشش داده شده باTiO2به روش سلژل در دو دمای۱۰۰۰°C و ۸۰۰ ریخته گری شدند . تاثیر پارامترهای پوشش دهی و افزایش دمای ریخته گری، خواص مکانیکی و همچنین ریزساختار این کامپوزیت ها مورد بررسی قرار گرفتند . مشاهده شد که سختی و استحکام کششی برای نمونه های حاوی ذرات پوشش دار و ریخته گ ری شده در ۱۰۰۰°C در مقایسه با نمونه های مشابه ساخته شده در ۸۰۰°C و همچنین نمونه های حاوی ذراتبدون پوشش بیشتر بوده، همچنین این خواص با افزایش کسر ذرات نیز ( تا %۱۰حجمی ) افزایش یافته است . پراش اشعه X نیز نشان داد که توزیع ذرات B4C در داخل زمینه نمونه های حا وی ذرات پوشش دار افزایش یافته است . به طور کلی نتایج حاکی از آن است که تولید این کامپوزیت ها به روش گردابی در صورت استفاده از پودرهای معمولی کاربید بور موفقیت آمیز نبوده، در حالی که اعمال پوشش بر روی ذرات و همچنین افزایش دمای ریخته گری می تواند وارد شدن ذره به داخل مذاب و در نتیجه ترشوندگی را تا حدودی افزایش دهد .