سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ماجد پروان – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، سازمان جهاد کشاورزی استان تهران
شهناز دانش – دانشیار دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
امین علیزاده – استاد دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
سمیه شادکام – کارشناس سازمان انرژیهای نو ایران

چکیده:

یکی از معضلات مهم زیستمحیطی استفاده مجدد از از پساب با توجه به میزان بالای شوری و املاح در آن، تأثیر بر روی شوری و نمکهای محلول خاک در طولانی می باشد . در این راستا و باتوجه به این امر که بخش وسیعی از زمینهای کشاورزی در شمال و شرق شهرستان مشهد از پساب تصفیه خانه پرکندآباد آبیاری می شود، به منظور بررسی این پساب بر میزان شوری و نمکهای محلول خاک دو قطعه زمین زراعی نزدیک بهم در اطراف تصفیه خانه مذکور در نظر گرفته شد که یکی از آنها ۶ سال با فاضلاب تصفیه شده و دیگری فقط با آب چاه آبیاری شده بود . از نقاط مختلف هر یک از زمینها در اعماق مختلف نمونه برداری گردید و مقادیر شوری و نمکهای محلول آنها اندازه گیری شد . بر اساس نتایج حاصل از آزمایشات، EC در خاک آبیاری شده با فاضلاب تصفیه شده افزایش معنی داری را در تمامی اعماق نسبت به خاک آبیاری شده با آب چاه نشان دادند . استفاده از فاضلاب تصفیه شده باعث افزایش معنی داری در مقادیر پتاسیم و منیزیم تبادلی در لایه ۲۵-۰ سانتیمتری خاک گردید . در حالیکه این افزایش برای کلسیم تا عمق۵۰ سانتیمتری معنی دار بود . همچنین آبیاری با فاضلاب تصفیه شده میزان سدیم را در تمام اعماق بجز عمق ۱۰۰-۱۵۰ سانتیمتری بطور معنی داری افزایش داد .