سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

وحید غلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری
علیرضا مشکی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری
محمدعلی هادیان – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری
ساسان امینی – دانشکده منابع طبیعی دانشگاه مازندران و کارشناس مرتع آبخیزداری

چکیده:

استفاده از روش بیولوژیکی بصورت استقرار پوشش گیاهی روشی مناسب برای مبارزه با فرسایش می باشد. فرسایش کناری رودخانه ای از اشکال فرسایش آبی میباشدو از اثرات نامطلوب آن می توان به افزایش گل آلودگی آبها، تخریب اراضی حاشیه رودخانه ها، مشکلات ناشی از رسوبات حاصل از آن در پایین دست اشاره نمود. از طرفی میتوان فرسایش کناری رودخانه ای را با استفاده از روشهای بیولوژیکی و مکانیکی با شناسایی نقاط حساس کاهش داد. در این تحقیق مقعطی از روخانه هراز به طول ۳۲۵۰ متر به منظور بررسی تاثیر استقرار پوشش گیاهی بر روی نیروی تنش برشی و سرعت آب و نهایتا فرسایش کناری رودخانه ای مورد مطالعه قرار گرفت. در این تحقیق از سیستم اطلاعات جغرافیایی (الحاقیه HEC – GeoRAS) نرم افزار HEC-RAS ونقشه های پلان رودخانه با مقیاس ۱:۵۰۰ به منظور شبیه سازی رفتار هیدرولیکی رودخانه هراز استفاده شد. به منظور بررسی تاثیر پوشش گیاهی در قرسایش کناری رودخانه ای ضریب زبری مانینگ با روش کاون در دو فصل زمستان و تابستان بطور جداگانه ، به دلیل تغییرات در پوشش گیاهی در طی فصول مختلف سال برای مقاطع تحت بررسی تعیین شد. نتایج حاکی از آن می باشد که استقرار پوشش گیاهی در کناره های بستر رودخانه موجب تغییراتی در سرعت و عمق آب، نیروی تنش برشی شده و نهایتا بر روی وضعیت فرسایش کناری رودخانه ای تاثیر گذار است.