سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دومین سمپوزیوم بین المللی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدعلی محمدزاده – کارشناس ارشد خاک و پی، آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک استان سیستان و بلوچست
غلامرضا پورابراهیم – استادیار بخش مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان
آرام دخت خطیبی – کارشناس ارشد شیمی تجزیه، دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

در این تحقیق امکان بکار گیری مجدد بسته بندی های مواد غذایی پس از مصرف در پروژه های عمرانی خاکی مورد بررسی قرار گرفته است. این بسته بندی ها که در صنعت با نام تجاری لفافه های چند لایه شناخته می شوند، عمدتاً از جنس مواد پلیمری و آلومینیومی بوده و دارای تولید روز افزون در کشورهای صنعتی و در حال توسعه می باشند. این مواد پس از دوره کوتاه مدت مصرفشان ، تا زمانهای طولانی بصورت مواد زائد جامد در طبیعت باقی مانده و در نتیجه مسائل زیست محیطی را بوجود می آورند. به منظور ارائه راهکاری جهت بکارگیری این مواد زائد جامد، درصدهای وزنی مختلف آنها ( ۰/۲۵ ، ۰/۵۰ ، ۰/۷۵ و ۱/۰۰ درصد) در ابعاد مشخص برش خورده با خاک دانه ای مخلوط شده و آزمایشهای آزمایشگاهی همچون تراکم، برش مستقیم و سی بی آر (CBR) برروی آنها انجام گردید و نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. با افزودن این مواد به خاک وزن مخصوص و رطوبت بهینه کاهش اما مقاومت برشی، شکل پذیری و عدد سی بی آر مخلوط نسبت به خاک بدون مواد، افزایش یافته است. این نتایج حاکی از امکان استفاده از این مواد زائد جامد در پروژه های عمرانی خاکی می باشد و این می تواند راهکاری عملی در کنترل این نوع از مواد زائد جامد باشد.