سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بنفشه نوروزی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
غلامعباس بارانی – استاد گروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

در این مقاله حوضه یک رودخانه فرضی مورد بررسی واقع شده و بهینه سازی تامین نیازهای پایاب مخازن احداث شده بر آن در ۴ حالت به روش الگوریتم ژنتیک مورد مطالعه قرار گرفته است .
در حالتهای اول و دوم، حوضه رودخانه تنها از یک مخزن فرضی با سطح وظرفیت ذخیره مشخص تشکیل شده و آنچه مورد بهینه یابی واقع شده در حالت اول تنها میزان آب رها شده جهت تولید انرژی برق آبی و درحالت دوم علاوه بر آن، تامین نیازهای آبیاری منطقه بوده است . در حالت سوم یک مخزن فرضی ودر حالت چهارم نیز مخزن دیگری با سطح وظرفیت معین به حوضه رودخانه مورد نظرافزوده شده و ضمن بهینه سازی میزان آب رها شده جهت آبیاری و نیز تولید انرژی برق آبی، به بررسی تغییرات ناشی از افزایش این مخازن در تامین بهینه نیازمندیها در قالب جداول و
نمودارها پرداخته شد . در پایان، ضمن مقایسه نتایج به دست آمده به روش الگوریتم ژنتیک درهر حالت و نیز بررسی منحنیهای کنترل مربوط به هر مخزن، تاثیر افزایش اصولی تعداد مخازن بر تامین بهینه نیازمندیها در حوضه رودخانه، تاثیری مثبت با بیش از %۹۹ نزدیکی به تابع هدف درحالت ۴ محاسبه گردید