سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

کاوه پوررضا – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مواد- شناسایی، انتخاب و تولید مواد دانشگاه
محمدجعفر هادیان فرد – دانشیار بخش مهندسی مواد دانشگاه شیراز

چکیده:

در کنار میزان عامل پخت و زمان، دمای پخت از جمله مهمترین پارامترهای تولید رزین های گرما سخت از جمله رزین های اپوکسی می باشد. در تحقیق حاضر از رزین دی گلیسیدیل اتربیس فنول ADGEB) A) و ۴۰ درصد عامل پخت تری اتیلن تترامین (TETA) جهت بررسی تاثیر محیط آب بر استحکام و پایداری نمونه های تولید شده در دماهای پخت ۱۰۰، ۱۵۰، ۲۰۰ درجه سانتیگراد استفاده شد. در حالی که نتایج حاصل از استحکام فشاری نمونه ها پیش از غوطه وری تفاوت قابل ملاحظه ای ندارد، حدود ۱/۵ درصد جذب آب موحب ۰/۳۵ درصد افزایش ارتفاع و ۴۰ درصد کاهش استحکام فشاری در نمونه های با دمای پخت ۱۵۰ درجه سانتیگراد شد. اختلاف در کاهش خواص میان شرایط دمای پخت ۱۰۰ و ۲۰۰ درجه سانتیگراد قابل توجه نبوده اما جذب آن مورد دوم در حدود ۰/۲۵ درصد کم تر بود. و با درنظر گرفتن تاثیر منفی دماهای بالا بر تخریب پلی مر و هم چنین فاکتور هزینه، دمای پخت ۱۰۰ درجه سانتیگراد در میان سه دمای مورد تحقیق دارای ارجحیت است.