سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی فرسایش بادی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

حسن احمدی – استاد دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
علی محمد طهماسبی بیرگانی – کارشناس ارشددفتر تثبیت شن بیابان زدایی سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزدا
علی اکبر نظری سازمانی – دانشجوی دکتری آبخیزداری دانشگاه تهران

چکیده:

شناخت مناطق برداشت و کانونهای بحران تولید رسوبات بادی از مراحل اولیه و پایه برای مدیریت و کنترل فرسایش بادی به شمار می اید برای شناخت مناطق برداشت و کانونهای بحران از روش IRIFR.1 اختصاصیاحمدی استفاده شدها ست دراین روش رخساره های ژئومورفولوژی پایه و اساس کار قرار دارد براساس مطالعات ژئومرفولوژی منطقه مورد مطالعه از دو واحد تشکیل شده است بطوریکه واحد دشت سر از یک تیپ و یازده رخساره و واحد پلایا از دو تیپ جلگه رسی و تیپ کویر در مجموع ۸ رخساره را در بر میگیرد. از نظر میزان رسوبدهی رخساره ها به دو گروه قابل تقسیم هستند. بطوریکه رخساره های دشت سرپوشیده هفت رخساره با کدهای ۲ – ۳ – ۲ ، ۱ – ۳ – ۲ ، ۲ – ۳ – ۲ ، ۳ – ۳ – ۲ ، ۵ – ۳ – ۲ ، ۸ – ۳ – ۹ ، ۲ – ۳ – ۱۰ دارای میزان رسوبدهی ۶۰۰۰-۱۵۰۰ تن در کیلو متر مربع در سال و ۴ رخساره با کدهای ۲ – ۳ – ۴ ، ۲ ۳ – ۶ ، ۲ ۳ – ۷ ، ۲ – ۳ – ۱۱ دارای میزان رسوبدهی ۱۵۰۰۵۰۰ تن در کیلومتر مربع در سال می باشد. بنابراین بطور متوسط از واحد دشتسر تیپ دشت سر پوشیده بین ۱۲۵۰۰ تا ۴۸۰۰۰ تن رسوب در کیلومتر مربع در سال برداشت می شود.