سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس دانشجویان مهندسی عمران سراسر کشور

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محسن نژادرکابی –
هوشنگ حسونی زاده –
ایرج رسولان –

چکیده:

درسازه های هیدرولیکی به علت سرعت زیاد آب احتمال وجود ذرات معلق درآب وجود دارد که هنگام حمل آنها توسط آب درصورت نبود مقاومت سایشی کافی دربتن باعث ناصافی درسطح بتن شده و پدیده کاویناسیون اتفاق می افتد .روشهای مختلفی جهت کاهش ساییدگی درسطوح بتنی سازه های هیدرولیکی به کارمی رود .دراین پژوهش ازدونوع الیاف ۶ و ۱۲ میلیمتری پلی پروپلین بادرصدهای متفاوت به همراه درصدهای متفاوت ازمیکروسیلیس (به جای بخشی ازسیمان پوشش بتنی کانالها )برای افزایش مقاومت سایشی بتن استفاده شده و نتایج با بتن شاهد ،مورد مقایسه و بررسی قرارگرفته است .تمامی ترکیبات بتنی ساخته شده دراین پژوهش با دونسبت آب به سیمان ۰/۴۵ و ۵۴/ ۰٫ ساخته شده اند .آزمایش مقاومت فشاری و سایشی برروی نمونه ای مکعبی دردوره های ۷ و ۲۸ روزه انجام شده است .همچنین آزمایش مقاومت کششی برروی نمونه های استوانه ای دردوره های ۷ و ۲۸ روزه نیز انجام گرفته است .نتایج به دست آمدهحاکی ازعملکرد مطلوب هرنوع الیاف ۶ و ۱۲ میلیمتری پلی پروپیلن برافزایش مقاومت سایشی نمونه های بتنی دارای میکروسیلیس نسبت به نمونه های شاهد می باشند .