سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سمیه شادکام – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، سازمان انرژیهای نو ایران
شهناز دانش – دانشیار و رئیس دانشکده محیط زیست و منابع طبیعی دانشگاه فردوسی مشهد
امین علیزاده – استاد دانشگاه فردوسی مشهد
ماجد پروان – کارشناس ارشد آبیاری و زهکشی، سازمان جهاد کشاورزی استان تهران

چکیده:

در این مطالعه به بررسی رقیق کردن پساب به عنوان راهکار مدیریت کیفی کاهش اثـرات ز یـست محیطی اسـتفاده آبیـا ری بـا آن پرداخته شده است . بدین منظور و با در نظر گرفتن شرا یط محلی شهرستان مشهد، گیاه جو به عنوان یکـی از کـشتهای غالـب منطقـه انتخاب و برا ی آبیاری نمونه ها از سه سطح آبیاری، آب چاه، پساب تصفیه شده و همچنین پساب رقیق شده استفاده شـد . بـه منظـور کنترل بهتر شرا یط این طرح توسط لا یسیمترهای قابل زهکشی به ارتفاع ٢ متر و در محیط گلخانه انجام شد . به منظور بررسی احتمال آلودگی آبهای زیرزمینی و سطحی به بررسی میزان آبشویی نیترات و فسفات ( به ترتیب آلا ینـده های اصـلی منـابع آب زیرزمینی و سطحی ) به عمق پرداخته شد . در این راستا از زه آب لا یسیمترها پس از عبور از ستون ٢ متـر ی خـاک و در طـول فـصل رشـد نمونـه برداری شد . اندازه گیری میزان نیترات و فسفات زه آب لایسیمترها نشان داد که رقیق کردن پساب می تواند به طرز معنی داری آبشویی این عناصر به عمق را کاهش دهد علاوه بر این بررسی عملکرد گیاه در پا یان فـصل کـشت نـشان داد کـه رقیق کـردن پـساب تـاث یر معنی داری بر عملکرد محصول نداشته است . نتایج این مطالعه نشان داد که مد یریت کیفی پساب و رقیق کـردن آن مـ ی توانـد راهکـار موثری جهت کاهش آلودگی منابع آب در آبیاری با پساب باشد .