سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی معادیخواه – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
محمدرضا اردکانی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج
امیر حسن امیدی تبریزی – موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر روش ها و تراکم ها ی مختلف کاشت بر خصوصیات کمی و کیفی گلرنگ پاییزه، رقم پدیده ، آزمایشی در سال ۸۲-۱۳۸۱ در مزرعه تحقیقاتی مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر کرج انجام گردید. چهار فاصله ردیف (۲۵، ۵۰، ۳۰، و ۶۰ سانتی متری) به عنوان فا کتور عمودی و دو فاصله بوته روی ردیف ( ۵ و ۱۰ سانتی متری) به عنوان فا کتور افقی در یک آزمایش استریپ پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج تجزیه واریانس ساده صفات مشخص نمود که اکثر صفات مورد مطالعه در سطح ۱% آماری تفاوت معنی داری داشتند . بالاترین میزان عمل کرد دانه ( ۲۴۵۶ کیلوگرم در هکتار) و عملکرد روغن ( ۳۰۳ کیلوگرم در هکتار) از تر اکم a1b2 (فاصله ردیف ۵۰ سانتی متر و فاصله روی ردیف ۵ سانتی متر) بدست آمد . نتایج حاصل از همبستگی صفات نشان داد که عملکرد دانه در بوته با صفاتی نظیر عملکرد روغن در بوته ( ۹۱ %)، تعداد غوزه در بوته ( ۸۴ %)، تعداد دانه در غوزه ( ۴۲%) ، تعداد شاخه های فرعی ( ۵۶ %)، بیوماس ( ۵۰ %) و شاخص برداشت (۹۲%) همبستگی مثبت و معنی داری از خود نشان دادند . مطالعه میزان رشد محصول (CGR) و میزان رشد نسبی (RGR) نشان داد که بالاترین میزان CGR مربوط به پرتر اکم ترین تیمار (۲۵×۵ سانتی متر) و کمترین آن نیز متعلق به کم تر اکم ترین تیمار (۶۰×۱۰سانتی متر ) می باشد. بالاترین قابلیت تولید هرگرم ماده خشک گیاه (RGR) نیز متعلق به تیمار a1b2 ا (۵۰×۵ سانتی متر) می باشد. از آنجایی که تیمار فوق از بالاترین میزان شاخص برداشت برخوردار است می توان نتیجه گیری نمود که مناسب ترین تیمار جهت توصیه به کشاورزان می باشد.