سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش ملی عملیات حرارتی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

مرتضی زندرحیمی – استاد یار بخش مهندسی مواد دانشگاه شهید باهنر کرمان
علی روانی فر – ئانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

امروزه آلیاژهای a1-mg-si با مقدار اضافی خواص پیر سختی این آلیاژها را از طریق اضافه کردن مقدار رسوبات"β افزایش می دهد عقیده بر این است که سیلسیم اضافی ترتیب رسوب سختی ساختار و پارامتر شبکه را در فازهای نیمه پایدار تغییر نمی دهد بلکه باعث اصلاح نسبت mg/si در رسوبات "β می شود و از طریق تغییر دادن اندازه دانسیته و توزیع رسوبات موجب افزایش سختی و استحکام می شود در این تحقیق در ابتدا دو آلیاز با درصد های متفاوت سیلسیم ریخته گری شد سپس نمونه هایی از هر دو نوع آلیاژ تحت عملیات رسوب سختی قرار گرفت، برای این منظور دمای محلول سازی c° ۵۶۰ و دمای پیر سختی بین ۲۴۰-۱۵۰ c° انتخاب در هر مرحله نمونه ها تحت تست سختی و پراش و زمان ۶ ساعت حاصل می شود اما سختی در آلیاژ سری ۲ با مقدار اضافی سلیسیم بسیار بیشتر نسبت به آلیاژ سری ۱( بدون مقدار اضافی سلیسیم ) می باشد و سرعت استحکام بخشی نیز در این آلیاژ بیشتر است در حالت فرا پیر سخت شده (overage) از هر دو آلیاژ توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی تصاویری تهیه گشت. در آلیاژ با مقدار اضافی سلیسیم روبات ریزتر و همگن تری مشاهده شد که می تواند دلیلی برای سختی بیشتر این آلیاژ باشد.