سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

داود زارع حقی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
مهدی شرفاء – استادیار دانشگاه تهران
محمدرضا ثواقبی – دانشیار دانشگاه تبریز
غلامرضا ثواقبی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:

بیشتر خاکهای مناطق خشک و نیمه خشک به علت مواد آلی کم، مقادیر بالای سیلت و پایداری پایین خاکدانه ها مستعد تشکیل سله هستند (۲) علت عمده عملکرد پایین محصولات کشاورزی در
خاکهای حاوی خاکدانه های ضعیف، تشکیل سله در سطح آن است (۳) سله یک اصطلاح عمومی است که برای توصیف وضعیت سطح خاک بکار می رود و عبارت از تشکیل یک لایه متراکم از ذرات
خاک بر روی سطح آن می باشد . در خاکهای لخت و بدون پوشش گیاهی برخورد مستقیم قطرات آب باران یا آبیاری باعث از هم پاشیدن خاکدانه ها و تشکیل لایه نازک و متراکمی در سطح خاک به نام سله میگردد . معمولترین اثر ساختمان ضعیف لایه سطحی خاک وتشکیل سله، اثری است که بر روی جوانه زنی می گذارد . اقبال و همکاران (۱۹۹۶ دریافتند که تشکیل سله بعد از اولین آبیاری غرقابی خروج گیاهچه ها را از خاک نزدیک به ۵۰ درصد کاهش می دهد (.۴) محققین جوانه زنی ضعیف سویا و ذرت را در آبیاری فارو گزارش دادند (۳) آنها بیان داشتندکه غوطه ور شدن پشته ها در اثر خیسیدگی سریع موجب فروپاشی خاکدانهها وتشکیل سله درسطح آن میشود که از خروج جوانه ها ممانعت می کند . سیل و هاریسون (۱۹۶۴) بیان کردند که تاخیرخروج گیاهچه از خاک در شرایط تشکیل سله به علت زمان زیادی که برای جوانه لازم است تا در سله نفوذ کند (.۶) مطالعات نشان میدهند دریافت که خیس شدن آرام توسط آبیاری قطره ای منجر به خروج سریعتر و قویتر گیاهچه در مقایسه با آبیاری غرقابی در خاکهای سله دار می شود (۵) یکی از راهکارهای عملی جهت جلو گیری از تشکیل سله در خاکها ممانعت از خیس شدن سطح خاک است که این کار می تواند توسط به کارگیری آبیاری تحت مکش انجام پذیرد . هدف از این پژوهش بر رسی وضعیت سبز شدن بذر و ظهور گیاهچه ذرت در سه روش آبیاری غرقابی، بارانی و تحت مکش می باشد .