سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مریم جدیدمیلانی – عضو هیات علمی دانشگاه شاهد
احمدعلی اسدی نوقابی – عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران
ناصر ولایی – عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

چکیده:

بیشتر پرستاران دارای نوبتهای کاری مختلف می باشند. کار کردن در ساعات غیر از ساعات استاندارد کاری می تواند مشکلات زیادی از جمله: اختلال در سلامت, اختلال در ارتباط وی با خانواده و جامعه ,برای پرستاران ایجاد کند. یکی از مهمترینمشکلات فرد, اختلال در عملکرد جنسی می باشد بعد از یک نوبت کاری در غیر از ساعات استاندارد فرد زمان کمی برای بودن با همسرش را دارد, ارتباط صمیمانه کمتری با همسرش برقرار می کند, خسته است و تحریک پذیر , زمان کمتری برای روابط جنسی دارا می باشد, همه این موارد بر رضایت جنسی فرد تاثیر دارد و سبب اختلالات جنسی بیشماری از جمله انزال زودرس در مردان,کاهش لیبیدو و آنورگاسمیا در زنان می شود. بدین منظور پژوهشگران بر آن شدند تا به بررسی تاثیر شیفتهای کاری بر عملکرد جنسی زنان پرستار شهر تهران در سال ۱۳۸۴ بپردازندتحقیق با طراحی به روشcross sectionalدر پرستاران شاغل در شهر تهران، انجام گرفت. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بود و دارای دو بخش : بخش اول اطلاعات دموگرافیک و بخشدوم سطح عملکرد جنسی را می سنجید، بود. پرسشنامه را زنان شخصأ تکمیل کردند. جهت اعتبار ابزار از اعتبار محتوی و برای پایایی از آزمونTest re test استفاده شده است. پژوهش بروی ۱۰۰ پرستار شاغل در شهر تهران نشان داد، از نظر میزان عملکرد جنسی ۲۶ درصد در حد خوب ، ۷۱ درصد در حد متوسط و ۳ درصد در حد ضعیف بودند.از نظر رضایت جنسی ۲۰ درصد رضایت داشتندو ۸۰ درصد رضایت نداشتند. ۱۸ درصد در شیفت صبح، ۱۳ درصد در شیفت عصر، ۳۷ درصد در شیفت شب و ۳۲ درصد شیفت در گردش بودند. ۵۶ در صد همسر پرستاران از تداخل شیفتهای آنها با روابط جنسی شکایت داشتند. بین عملکرد جنسی زنان، رضایت جنسی و رضایت جنسی همسر از شیفتهای در گردش با شیفتهای کاری آماره کای دو به لحاظ آماری ار تباط معنی داری را نشان داد نتایج نشان دهنده تداخل شیفتهای کاری با عملکرد جنسی در پرستاران می باشد. امید است مسئولین امر با در نظر گرفتن تمام جوانب پرستاران را یاری کنند تا با دارا بودن مناسب مدیریت برنامه کاری و امور منزل بتوانند در کنار برآورده کردن نیازهای بیماران , نیازهای جسمی و روانی خود و خانواده را نیز برآورده کنند.