سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا مساح بوانی – دانشجوی دوره دکتری منابع آب دانشگاه تربیت مدرس
سعید مرید – عضو هیئت علمی گروه منابع آب دانشگاه تربیت مدرس
محسن محمدزاده – عضو هیئت علمی گروه آمار دانشگاه تربیت مدرس
کلیر گودس – عضو هیئت علمی واحد تحقیقات اقلیم، دانشگاه ایست انگلیا، انگلستان

چکیده:

در ارزیابی تاثیر تغییر اقلیم بر منابع آب، منابع مختلف عدم قطعیت تاثیر بسزائی دارند . یکی از موثرترین این منابع، عدم قطعیت خروجی مدلهای ) Atmospheric-Ocean General circulation Model ) AOGCM به عنوان ورودی مدلهای شبیهسازی رواناب است که بدلیل نامعلوم بودن توزیع احتمالاتی آن، نمیتوان توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب قطعی را تعیین کرد . در این مقاله اثر عدم قطعیت مربوط به پارامترهای روش مونت کارلو بر روی توزیع تچمعی احتمالاتی رواناب ورودی به سد زایندهرود در دوره آتی ۲۰۹۹-۲۰۷۰، مورد بررسی قرار میگیرد . نتایج نشان میدهد که تغییر در تعداد نمونه های تولید شده از توزیعهای احتمالاتی سناریوهای تغییر اقلیم دما و بارندگی، روش تولید نمونه و در نظر گرفتن همبستگی بین سناریوهای تغییر اقلیم دما و بارندگی، تاثیر خاصی بر روی توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب در فصول مختلف ندارد . اما توزیع های احتمالاتی یکنواخت و نرمال تغییرات زیادی در توزیع تجمعی احتمالاتی رواناب ورودی به سد خواهد داشت .