سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

احمد مهربان – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان و دانشجوی دکتری واحد کرج,
حمید رضا مبصر – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان
علی واحدی – دانشجوی دکتری زراعت واحد کرج
مجید رحیمی زاده – دانشجوی دکتری زراعت واحد کرج

چکیده:

شرایط محیطی از عوامل عمده محدود کننده هر نوع گیاه زراعی به و یژه حبوبات می باشد. در همین راستای به منظور ارزیابی اثر درجه حرارت، شوری و خشکی با استفاده از سه آزمایش جداگانه در قالب طرح بلوک کاملا تصادفی با ۴ تکرار جوانه زنی بذر ماش (vigna radiate) رقم NCM-1 در آزمایشگاه گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان در زمستان ۸۳ مورد بررسی قرار گرفت . تیمارهای درجه حرارت شامل (۴، ۸، ۱۲، ۲۰، ۲۴، ۲۸) درجه سانتی گراد بود که توسط انکوباتور قابل تنظیم و در محیط تاریک بر بذور اعمال گردید . تیمار های شوری نیز با استفاده از کلرو سدیم و با پتانسیل های (۰، ۳-، ۶-، ۹-، ۱۲- بار) و همچنین تیمار های مختلف خشکی با استفاده از پلی اتیلن گلایکول (۶۰۰۰) PEG مرک آلمان تهیه و شامل پتانسیلهای (۰، ۳-، ۶-، ۹-، ۱۲- بار) بود که در درجه حرارت ثابت ۲۴ درجه سانتی گر اد بر بذور اعمال گردید . نتایج نشان داد که بذر ماش مذکور در ۸ درجه سانتی گراد شروع به جوانه زنی کرد و حداکثر جوانه زنی را در دمای ۲۴ درجه داشت . از نظر شوری درصد جوانه زنی در پتانسیل صفر در حداکثر میزان خود بود و با کاهش یافتن پتانسیل اسمزی از درصد جوانه زنی کاسته شد به طوری که در غلظت (۱۲-) بار جوانه زنی به شدت افت داشت . سرعت جوانه زنی نیز با افزایش پتانسیل اسمزی سیر نزولی داشت . همچنین درصد جوانه زنی به شدت تهدید آمیز شد . از سوی دیگر نتایج نشان داد که شوری می تواند رشد کلئوپتیل را محدود کند. به گونه ای که از پتانسیل های که از ۳-‐ بار این امر روند رو به کاهش داشت و در پتانسیل ۹-، ۱۲- بار اصلا اجازه رشد به کلئوپتیل را نداد و خشکی نیز مانند شوری توانست از طولکلئوپتیل بکاهد, لیکن شدت کاهش کمتر از شوری بود.