سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسین گنجی دوست – استاد بخش مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربی
عزاله نقی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی عمران- محیط زیست، دانشکده فنی و مهند

چکیده:

توانایی حرارت دهی سریع مخلوط نمونه و حلال در این تکنیک، اصلی ترین مزیت MAE محسوب می گردد.بارزترین مورد کاربرد این شیوه در حذف،PAHs فنل ها و PCBs از خاک ها و رسوبات بوده است. از آنجا که تا کنوندر این زمینه تحقیقات اندکی در کشور ما انجام گرفته است، لزوم مطالعات جامعتر در این رشته بیشتر احساس می شود. میلی گرم بر کیلوگرم ، برای انجام آزمایشات، پنج نوع دانه بندی مختلف و سه غلظت آلودگی ۱۰۰۰، ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰خاک آلوده، در نظر گرفته شدند. نتایج بدست آمده حاکی از این بودند که وجود مواد آلی طبیعی و اسیدهای هیومیک در خاک، راندمان دفع حرارتی را بصورت مستقل از دانه بندی بستر آلوده کاهش می دهد. کمترین میزان کارایی فرآیند در نمونه ماسه ای حاوی بار آلی اولیه و بیشترین میزان آن در خاک کائولینیتی که فاقد هرگونه بار آلی بود مشاهده شد. با افزایش غلظت آلودگی در بافت آلوده، از کارایی فرآیند حذف کاسته شد به گونه ای که شیب تغییرات راندمان حذف در محدوده غلظت های ۵۰۰۰ppmتا ۱۰۰۰۰ppm تیزتر از محدوده غلظت های پایینتر (۱۰۰۰ppm تا ۵۰۰۰ppm) مشاهده گشت.