سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حامد ایزدی قدوسی – گروه مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد، دانشجوی کارشناسی ارشد
حمید اختراعی طوسی – گروه مکانیک دانشگاه فردوسی مشهد، استادیار گروه مکانیک
مصطفی عطار خراسانی – گروه مکانیک دانشگاه علم و صنعت، کارشناس ارشد مکانیک

چکیده:

در تحلیل های مکانیک سازه ای هر گاه در برخی از نقاط ناحیه حل علاوه بر تغییر مکانها، نیروها نیز مجهول باشند مسئله مورد بررسی مسئله معکوس خوانده می شود. در این مقاله از روشی موسوم به شیوه دالیکراویچ که برای تحلیل مسائل معکوس سازه ای ابداع شده برای محاسبه بارهای مجهول اعمالی به یک سازه دو بعدی که تغییر مکان آن در تعداد اندکی از نقاط سنجیده شده، استفاده می شود. بدین منظور لازم است برای حل هر مسئله ابتدا دستگاه مسئله مستقیم به معکوس تبدیل گردد و سپس با یک روش عددی مانند روش تکراری LSQR معادلات حل شونده. در طول مقاله بر اساس این شیوه تحلیل و در قالب چند مثال کاربردی تاثیر انتخاب محل مناسب نقاط نمونه برداری بر سرعت همگرایی برنامه و کاهش نوسان در جوابهای مسئله معکوس بررسی شده است. این کار با محاسبه عدد شرط دستگاه معادلات مسئله معکوس به سه شکل مختلف انجام گرفته است. بر پایه نتایج حاصل به هر میزان که ساختار مسئله معکوس به یک مسئله مستقیم نزدیک باشد عدد شرط کوچکتر و دقت حل بیشتر است.