سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمدرضا رمضان پور – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
محمدعلی بهمنیار – استادیار دانشکده کشاورزی ساری
محمدجعفر ملکوتی – استاد دانشگاه تربیت مدرس ورئیس موسسه تحقیقات خاک و آب
حسین جعفرزاده – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

به دلیل کشت و کار مستمر محصولات زراعی مختلف و عدم مصرف کودهای گوگردی و منیزیمی در اراضی تحت کشتذرت به تدریج میزان عناصر معدنی از جمله گوگرد و منیزیم کاهش می یابد و به دلیل نقش ضروری و اساسی گوگرد و منیزیم در ساختمان پروتئین و چربی، کمبود این عناصر موجب کاهش پروتئین وچربی سازی می شود. ضمنا بعضی از محققین با بررسی های خود نتیجه گرفتند که مصرف گوگرد و منیزیم باعث افزایش روغن و عملکرد درمحصولات دانه های روغنی از جمله ذرت می گردد. گوگرد علاوه بر نقش اصلاح کنندگی، دسترسی عناصری نظیر فسفر، منگنز و روی را نیز افزایش می دهد. کلباسیی و همکاران (۱۹۸۸) اثر گوگرد آسیاب شده را بر عملکرد و مقدار جذب آهن، منگنز و روی توسط ذرت، سورگوم و سویا رامورد مطالعه قرار دارند. نتایج بدست آمده نشان داد که ضمن افزایش معنی دار عملکرد محصول، pH خاک کاهش و مقدار جذب منگنز نیز کاهش یافت. همچنین مقدار جذب آهن و روی توسط گیاه افزایش یافت (۴). کاهش pH خاکهای آهکینیز افزایش قابلیت جذب عناصر غذائی در نتیجه تحقیقات دیگری به اثبات رسیده است (۳، ۵و۶). همچنین مصرف کودهای محتوی منیزیم به خصوص سولفات منیزیم با توجه به حلالیت بالائی که دارد، در محصولات ذرت، گندم، سیب زمینی، پنبه و آفتابگردان باعث افزایش عملکرد و بهبود کیفیت آنها شده است (۲). تحقیقات بخش بیولوژی خاک موسسه تحقیقات خاک و آب نشان داد که درکشت گلدانی ذرت، در اثر مصرف ۰/۵ درصد گوگرد عملکرد ماده خشک حدود ۱۰ گرم در گلدانم بوده در حالی که مصرف همین میزان جذب آهن و فسفر توسط ذرت بهطور چشمگیری افزایش یافت . (۱).