سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

احمدرضا محمدزاده – عضو هیئت علمی مرکز تحقیات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
مهدی مهدوی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

به طور کلی هدف از کاربرد کودهای آلی بهبود شرایط بیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی خاک می باشد و این مواد به عنوان منبعی از انرژی و عناصر غذایی برای اکوسیستم خاک مهم می باشند (۵). مواد کربن دار نظیر کمپوست، کودهای بیولوژیکی، کودهای دامی و بقایای گیاهی در صورتی که به مقدار کافی مصرف شوند می توانند اثرات مفیدی بر خصوصیات خاک و افزایش حاصلخیزی آن داشته باشند (۴). کاربرد کودهای سبز می تواند باعث تمرکز عناصر غذایی در سطحخاک شده و قابلیت فراهمی آنها را برای محصول بعدی افزایش دهد (۳). در آزمایشی استفاده از ۲۲ تن در هکتار کمپوست و ۴۵ تن در هکتار کود دامی بعد از ۵ سال باعث افزایش معنی دار مقدار ماده آلی خاک در مقایسه با تیمار شاهد و نیز بهبود شرایط فیزیکی خاک گردید (۴). افزودن بقایای گیاهی و مواد آلی به خاک که به صورت کلش، کود سبز، کود دامی و ضایعات کشاورزی معمولا باعث افزایش میزان ماده آلی خاک می گردد ولی این عمل باید ادامه دار باشد و در صورت قطع اضافه کردن ماده آلی، مقدار ماده آلی خاک دوباره به همان سطح اولیه بر می گردد. مطالعات زیادی نشان داده که میزان کربن و ازت آلی خاک به طور خطی با افزوده شدن ماده آلی به خاک زیاد می شود و سطح و مقدار آلی اضافه شده به خاک در مقایسه با نوع ماده آلی تاثیر بیشتری در افزایش میزان ماده آلیخاک دارد (۶). در مطالعات متعدد مشخص شده که خاک قادر است ۱۰ تا ۲۵ درصد کربن اضافه شده را در خود ذخیره کند و درصد کربنی که در خاک نگهداری می شود بطور شگفت آوری تحت تاثیر شرایط آب و هوایی مختلف از تغییرات کمی برخوردار است (۱)