سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

باقر شاملو – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران – زلزله ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و ت
محمودرضا میوه چی – دکتری مهندسی عمران، شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس

چکیده:

در بین مراحل مختلفی که یک ساختمان برای پایداری در برابر زلزله مورد مطالعه قرار می گیرد، مرحله اتخاذ تصمیم درمورد تعیین پیکربندی شکل مشخصات هندسی ساختمان، نظیر اندازه ها در نقشه، ارتفاعات و موقعیت و اهمیت عناصر نامنظم، نوع و وضعیت اجزاء سازه ها ، نظیر دیوارها، ستونها، قفسه های پله یا اسانسور و نیز طبیعت و طرز قرار گیری اجزاء غیر سازه ای است در این مرحله، آنچه که بیش از همه مد نظر است شناسایی پیکربندیهایی است که احتمالا بر واکنش ساختمان در برابر زلزله اثر می گذارند. هرچه اشکال ساختمان منظم تر و توزیع جرمها و سختی ها در سطح افق (پلان) و در ارتفاع، متقارن تر باشد، مقاومت احتمالی آن در برابر زلزله افزایش خواهد یافت. اغلب ساختمانهایی که دارای پیکربندی نامنظم اند، در مقابل زلزله خسارت بیشتری می بینند. بهترین تلاشها و مشارکت تمام اجزا اسکلت در جذب و استهلاک نیروهایی است که در اثر زلزله به ساختمان وارد میشود.