سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رسول حجازی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی استخراج معدن دانشگاه امیرکبیر
بهرام رضایی – دانشیار دانشگاه امیرکبیر
عباس سام – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
فرشید زمانی – مدیریت مرکز تحقیق و توسعه

چکیده:

به مرور زمان با کاهش ذخایر پرعیار مواد معدنی با ترکیب کانی شناختی ساده ( ذخایر منیتیت درشت دانه ) و دستیابی به ذخایر کم عیار با ترکیبات پیچیده مانند ذخایر تاکونیتی ( ذخایر آهن با بافت ریزدانه و کم عیار ) ، خردایش بیشتر مواد معدنی امری اجتناب ناپذیر خواهد بود . این امر سبب تشکیل حجم بسیار زیادی از ذرات ریز و نرمه می شود که نه تنها بازدهی روش های فرآوری را کاهش می دهد، بلکه افزایش تلفات این مواد را در باطله به دنبال خواهد داشت . بنابراین با استخراج چنین موادی، علاوه بر کاهش راندمان جدایش به علت کاهش جدایش انتخابی، احتمال اتلاف مقدار قابل توجهی ذرات با ارزش نرمه ( ذرات ریزتر از ۲۰ و یا ۱۵ میکرون ) نیز وجود دارد . در نتیجه به منظور بهبود جدایش انتخابی ذرات می بایستی اقدام به حذف موثر ذرات نرمه از بار اولیه و همچنین به منظور جلوگیری از اتلاف ذرات با ارزش نرمه، اقدام به بازیابی این ذرات نمود . مطالعات صورت گرفته روی مدار فرآور ی مجتمع سنگ آهن گل گهر حاکی از آن است که حذف موثر ذارت کوچکتر از ۴۵ میکرون از محصول نهایی مدار، موجب افزایش کیفیت کنسانتره نهایی و کاهش قابل ملاحظه عیار گوگرد می شود . به نحوی ک ه حذف موثر ذرات نرمه از کنسانتره خشک، موجب کاهش گوگرد به میزان ۲۵ درصد، افزایش عیار آهن به میزان ۱/۵ درصد و کاهش نسبت Fe/Feo به میزان ۲ درصد نسبت به نمونه بالک می شود .