سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین کنفرانس دانشجویی مهندسی معدن

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی جمالی جهرمی – دانشجوی کارشناسی ارشد استخراج معدن دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

چکیده:

شهرهای بزرگ جهان زیر بار حجم سنگین سفرهای شهری هر روز بیشتر قد خم می کند. برای رهایی از این معضل راه اندازی سیستم های حمل و نقل زیر زمینی نظیر مترو و تونل های زیر گذر ضروری به نظر می رسد. موانع و مشکلات فراوانی در جلوی راه این طرح ها قرار دارد که از جمله این موانع می توان به نشست سطح زمین اشاره کرد. چنانچه میزان نشست از حدی تجاوز کند، باعث بروز ناپایداری در ساختمان های سطحی شده و تخریب آنها را به دنبا ل خواهد داشت.
هدف از ارائه مقاله حاظر طراحی یک تونل زیر گذر در شهر تهران می باشد که ارتباط دو منطقه مسکونی پر جمعیت را به هم وصل می کند. درمحدوده تونل مورد نظر دو ساختمان قدیمی چندین طبقه قرار دارد که پایداری آنها در حین اجرای تونل مد نظر می باشد. معیار طراحی بر اساس میزان نشست مجاز در سطح زمین برای ساختمان های سطحی و بررسی پروفیل نشست می باشد. در این راستا سعی بر این استتا با تغییر در عمق تونل، نشست در سطح زمین، کمتر از مقدار مجاز آن گردد ضمن اینکه محدودیت عمق با توجه به شیب مجاز زیر گذر نیز وجود دارد. در این مقاله از روش عددی (نرم افزار FLAC 2D) برای تحلیل استفاده شده است. و در نهایت عمق بهینه با هدف پایداری ساختمان های سطحی تعیین گردیده است.