سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جلیل رضایی پژند – استادیار گروه مکانیک دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
علی معین درباری – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی کاربردی دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مش
هادی صبوری – دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی کاربردی دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مش

چکیده:

به طور کلی اجزاء سازه ها و ماشین ها در هنگام ساخت ممکن است دارای نقص های پنهان و یا ترکها و درزهای خاص باشندو یا پس از نصب و در شرائط کاری دچار آسیب دیدگی و نقص شوند . از طرفی با توجه به شرائط کاری و نوع خسارت ،امکان رشد خسارت ، تحت بارگذاریها و شرائط مرزی مختلف وجود دارد ، که امکان تخریب سازه را در زمان کمتری نسبت به کارکرد واقعی آن ، فراهم می سازد. یکی از راههای جلوگیری از رشد خسارت ، ترمیم آن توسط روش وصله زدن(Patch) می باشد. در این روش با استفاده از یک ماده ترمیم کننده از جنس مواد مرکب پلیمری ، قسمت خسارت دیده ترمیم میشود . برای استفاده بهینه و موثر از این مواد ، در ترمیم و تقویت سازه ها ، پارامترهای گوناگونی باید در نظر گرفته شوند ، که عبارتند از : نوع بارگذاری، شرائط مرزی، هندسه ترمیم (نحوه ترمیم: یک طرفه یا دو طرفه بودن)، کیفیت ترمیم یا اتصال،زاویه قرار گرفتن الیاف، محل قرار گیری خسارت، نوع و شکل خسارت . با توجه به مطالب فوق در این مقاله پارامترهای مختلف تقویت و تعمیر برای یک المان سازه ای ، صفحه تخت با بریدگی دایرهای در مرکز ، که تحت بار فشاری محوری قرار دارد مورد بررسی قرار گرفتهاست . تاثیر پارامترهای ذکر شده به طور عام و کیفیت اتصال وصله به طور خاص در ظرفیت بار کمانش صفحه فوق ارائه می شود . نتایج به دست آمده در راستای تقویت قسمتهایی از سازه های خسارت دیده که شریط فوق را دارند ، راهنما خواهد بود