سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کیاچهر بهفرنیا – استادیار دانشگاه صنعتی اصفهان
علیرضا شبانیان تفتی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

چکیده:

در سالهای اخیر بر اساس نیازهای موجود در عرصه ساختمان، استفاده از نیمرخ های مرکب دال بتنی- تیر فولادی در کشور ما متداول گشته است. در این سیستم سازه ای اندرکنش مرکب بین فولاد و بتن کارآیی و بازده بسیار بالایی دارد ولی باید توجه داشت که رفتار آن به دلیل تاثیرات غیر خطی افت و خزش بتن، ترکیبی از رفتار آنی و رفتار دراز مدت می باشد. اغلب محققین بر لزوم در نظر گرفتن اثرات افت و خزش بتن در طراحی اعضای مرکب تاکید نموده اند. در این مقاله آثار ضرایب غیر خطی افت و خزش بتن در رفتار دراز مدت دال مرکب و نیز تاثیر ضخامت دال بتنی و میزان سطح آرماتور فولادی بررسی گردیده است. با توجه به این که اطلاعات زیادی در مورد تاثیر پارامترهای زمانی و بر روی رفتار دراز مدت قابهای مرکب در دسترس نمی باشد، در این مقاله تاثیر پارامترهای فوق بر روی خیز آنی و دراز مدت، عکس العمل تکیه گاه، لنگر ماکزیمم و تنشهای مقاطع در اعضای قابهای مرکب مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج بررسی های انجام شده بیانگر باز توزیع قابل توجه نیروها و تغییر شکلهای دراز مدت می باشد که لازم است از سوی طراحان مورد توجه قرار گیرد. نتایج حاصله در قالب منجنی و جداول مربوطه ارائه شده است.