سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش آبخوانداری

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدجواد پوراغنیائی – کارشناس مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان سمنان
علی اصغر هاشمی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان سمنان
مهدی عرفانیان – کارشناس پژوهشکده تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

چکیده:

ایستگاه های پخش سیلاب با اهداف متفاوتی راه اندازی شده اند. از آن جمله می توان به بهره وری از آبهای سرگردان، جبران افت آبهای زیر زمینی، افزایش منابع آب در پائین دست و توسعه اراضی کشاورزی اشاره نمود که بررسی میزان حصول به این نتایج از اهم فعالیتهای مورد نیاز برای ارزیابی می باشد. این تحقیق در محدوده پایین دست ایستگاه آبخوان قوشه واقع در فاصله ۷۵ کیلومتری شرق شهر سمنان انجام شده است. مساحت حوزه آبخیز دریان در بالا دست ایستگاه هیدرومتری قوشه ۸۰/۰۰۰ هکتارمی باشد که از ابتدای تاسیس ایستگاه آبخوان قوشه تا سال ۱۳۸۰ بیش از ۱۷ مورد سیلاب با حجمی بالغ بر ۱/۲۰۰/۰۰۰متر مکعب به وقوع پیوسته است. برای تعیین تغییرات سطح اراضی کشاورزی پایین دست ایستگاه از دو تصویر ماهواره ای لندست TM (1992) و ETM (2001) استفاده گردید و تفسیر تصاویر به روش هیبرید یا تفسیر چشمی بر روی صفحه مانیتور انجام شد که در نتیجه افزایش حدودا ۲۰درصدی در سطح اراضی کشاورزی سال ۲۰۰۱ نسبت به اراضی کشاورزی سال ۱۹۹۲ مشخص گردید. بررسی تغییرات سطح سفره آبهای زیر زمینی اراضی پائین دست با استفاده از نقشه های پیزومتری چاههای منطقه نشان می دهد که علیرغم خشکسالی های اخیر، افت قابل ملاحظه ای مشاهده نشده و از سوی دیگر افزایش نسبی نیز در آبدهی چاههای منطقه ایجاد شده است. افزایش پتانسییل آبی منطقه و به تبع آن افزایش نسبی در سطح اراضی کشاورزی از آثار مستقیم احداث ایستگاه آبخوان بوده و لازم است که برای بررسی های اقتصادی به آثار غیر مستقیم احداث ایستگاه نیز پرداخته شود.