سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

کامبیز یوسفی – کارشناس پژوهشی، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام گیلان
بیت اله امان زاده – عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام گیلان
احمد قربانی – عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام گیلان

چکیده:

این تحقیق با اهداف ذیل انجام گرفته است: ۱- کمک به تصفیه بیولوژیک اکوسیستم های آبی حوزه دریای خزر از قطع سیکل تجزیه پذیری پالاینده ها(گیاهان آبزی) به آب.۲- استفاده از مزایای پسماند پالاینده های بیولوژیک در بازسازی اراضی کم باران و مناطق خشک جنوب گیلان.طرح در دو مرحله و هر مرحله در یک سال انجلم گرفت. در سال اول بعد از پیاده نمودن نقشه اجرائی طرح روی عرصه، گیاهان آبزی که طبق معمول با پایان سیکل رویشی شان در آبها تجزیه و تخمیر شده و یونهای مضر آزاد شده مشکلات عدیده زیستی برای آبزیان بوجود می آورند، جمع آوری و بعد از انجام پروسه های تجزیه و تخمیر در خارج از آب به عرصه انتقال و اقدام به بررسی نحوه و میزان ذخیره رطوبت حاصل از نزولات جوی در زمان های مختلف گردید. مرحله دوم اجرای طرح در سال ۱۳۷۸ با انجام عملیات نهال کاری از گونه آتریپلکس به منظور بررسی اطمینان از دقت به نتایج مرحله اول، همچنین بررسی رشد رویشی نهالها در تیمارهای مختلف، در مجموع تاثیر عملکرد آنها در ایجاد پوشش گیاهی عرصه تخریب یافته انجام گرفت.طرح در ۵ تیمار و سه تکرار و هر تکرار در ۶ پلات در زمینی به مساحت تقریبی یک هکتار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی به اجراء درآمد. مبنای مقایسه احداث سازه های مکانیکی به شکل V(شیارهای متقاطع) و روش نهالکاری رایج انتخاب گردید. نتایج نشان داد پسمانده گیاهان آبزی(پالاینده های بیولوژیک) در سطوح ۹۵% و ۹۹% در تمامی موارد فاکتورهای آزمون نسبت به روش مبناء (شاهد) معنی دار بودند.