سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

عباس پورمیدانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان قم
ابوالفضل خلیل پور – کارشناس ارشد و پژوهشگر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران

چکیده:

امروزه یکی از مشکلات مهم کشور ما، فرسایش و تخریب خاک است که بعنوان یک خطر جدی زندگی انسانها را تهدید می کند . استفاده از پلیمرها برای کنترل فرسایش و حفاظت خاک یکی از روشهای جلوگیری از هدر رفت منابع آب و خاک می باشد . این تحقیق با هدف بررسی تاثیر کاربرد پلیمر BT53 بر افزایش ذخیره رطوبت خاک، کاهش رواناب سطحی و کاهش فرسایش و هدر رفت منابع خاک انجام گردید . کریمی (۱۳۷۲) ، تأثیر ماده اصلاحی ایگتا را روی برخی از خصوصیات فیزیکی خاک و رشد گیاه مورد بررسی قرار داد . مقادیر مختلف ماده اصلاحی به نسبت های
۰/۰۵ ، ۰/۱ ، ۰/۲ و ۰/۳ درصد وزنی خاک به آنها اضافه شد . کاربرد این ماده دارای خصوصیات مثبت برای تغییرات تخلخل خاک می باشد . با در نظر گرفتن مسائل اقتصادی می توان ۰/۱ تا ۰/۲ درصد برای خاکهای سنگین و ۰/۳ درصد برای خاکهای سبک از این ماده استفاده کرد . شرفا (۱۳۶۶) ، در تحقیقی ترکیب هیدروپلاس را با نسبت های مختلف با خاک لایه سطحی مخلوط نمود . افزودن هیدروپلاس به خاکهای سنگین تا نسبتا سنگین اثر زیادی بر میزان انواع تخلخل نمونه های خاک نداشته، لیکن کاربرد آن در خاکهای سبک و نسبتا سبک، موجب افزایش تخلخل گردید .