سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رضا طلائی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل
فرزانه عظیمی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل .

چکیده:

میزان پتاسیم خاک علاوه بر افزایش آن از طریق هوازدگی و کودهای شیمیائی تابع سرعت کاهش و از دست رفتن آن می باشد . این عنصر به مقدار فراوان در اثر آبشوئی از خاک خارج می شود . مقدار تلفات در خاک ها و شرایط محیطی مختلف متفاوت است . قسمت عمده پتاسیم همراه رس و در اثر آبشوئی و فرسایش از خاک خارج می شود . تغییر کاربری مراتع به زراعت دیم و همچنین کاهش کیفیت مراتع به دلیل بهره برداری غیر اصولی از آنها از عواملی هستند که میزان هدر رفت این عنصر را افزایش می دهند . در طول سالیان گذشته تخریب و تبدیل مراتع سرسبز دامنه های سبلان موجب تشدید فرسایش و افزایش تلفات عناصر غذائی مهم از جمله پتاسیم شده است . این پژوهش به منظور تعیین و مقایسه میزان پتاسیم حمل شده توسط رواناب در کاربری ها و شیب های مختلف دامنه های منطقه انجام گرفته است . Calvo و Ibanez بارانساز کوچک و قابل حملی را جهت استفاده در زمین های ناهموار طراحی کرده و در پلات های ۰/۲۵ مترمربعی بکاربرده اند . نتایج حاصل از اندازه گیری رواناب و رسوب با استفاده از این دستگاه خوب ارزیابی شده است Boix-Fayos و همکاران (۲۰۰۶) میزان فرسایش را در پلات های صحرائی با اندازه های
مختلف اندازه گیری کرده و منابع تغییرات را مورد بررس قرار داده اند