سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

زهره فرزانگان – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی علوم و خاک
غلامرضا ثواقبی – استادیار گروه مهندسی علوم و خاک
حسین میرسیدحسینی – استادیار گروه مهندسی علوم و خاک
شهرزاد یقطین – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی آب و خاک و دانشگاه تهران

چکیده:

برای زمینهای کشاورزی آلوده به فلزات، اقدامات کم هزینه و بر اساس گیاه جذبیمی تواند یک عنصر کلیدی در مدیریت جدید زمین باشد. Phytoextraction یک روش جدید برای پالایش خاکهای آلوده به فلزات است که در آن از گیاهان استفاده می شود تا فلزات سمی را از خاکها به اندام هوایی انتقال دهند. وقتی عوامل بهساز در خاک بکار برده می شوند حلالیت فلزات و متعاقبا تجمع شان بوسیله گیاهان می تواند افزایش یابد .این تحقیق به منظور بررسی و مقایسه قابلیت جذب و پالایش دو گیاه کلزا(گیاه شناخته شده مستعد جذب) و سورگوم (گیاه دارای زیست توده زیاد) و نیز تاثیر مواد بهساز بر مقدار قابل جذب عناصر ذکر شده در یک خاک آلوده با استفاده از اندازه گیری مقدار قابل جذب عناصر در خاک (عصاره گیری توسط DTPA) بر روی یک نمونه خاک زراعی آلوده به فلزات انجام گرفت.تیمار های مورد بررسی شامل گوگرد ،گوگرد به همراه مایه تلقیح ،سولفات آمونیوم هر کدام(درسطح ۱۰۰۰ کیلو گرم در هکتار) ، اسید سیتریک در دو سطح۱g/kg)و۳g/kg) به همراه شاهد بودند تیمارهای مورد نظر با ۳ کیلوگرمخاک مورد نظر در داخل گلدانهای پلاستیکی مخلوط گردیدند. .سپس بذور کلزا و سورگوم در گلدانهای تیمار شده کاشته شد و به مدت ۸ هفته در گلخانه قرار گرفتند و پس از ۸ هفته گیاهان برداشت شدند و مفدار عناصر سنگین قابل استخراج با محلولDTPA در خاک گلدانها واندام هوایی و ریشه گیاهان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که گیاه کلزا برای جذب هر فلز روی، سرب و کادمیوم نسبت بهگیاه سورگوم پتانسیل بیشتری نشان دارد . همچنین نتایج نشان داد که با توجه به زمان مورد نیاز برای پالایش خاکمورد مطالعه، گیا ه پالایی با استفاده از این دو گیاه و تیمارهایبکار رفتهمقرون به صرفه نخواهد بود .