سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمد علی جعفریان – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
حسینعلی بگی – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
اصغر اعتصامپور – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان

چکیده:

قدیمی ترین واحد رسوبی بیرون زده در این ناحیه مربوط به سنومانین (سازند سروک) است که هسته تاقدیسی به نام لندران را تشکیل می دهد. عملکرد فاز ساب هرسی نین در این ناحیه، نبود رسوبات دریایی تورونین و کنیاسین است. در اثر پیشروی دریا در زمان سانتونین، واحدهای دریایی مجدداً بر روی رسوبات قدیمی تر قرار گرفته اند یک افق کائولینیتی به صورت پاکتهایی در حد فاصل سازندهای سروک و ایلام قرار دارد. براساس بیوزن .Skourensis. Algae Rotalia cf سن سازند ایلام سانتونین است. سازندگی گورپی به صورت همشیب بر روی ایلام قرار گرفته است. سن سازند گورپی کامپانین-ماستریشتین است که بر اساس ناپدید شدن Globotruncana calcarata و۳۹۰Globotruncana falsostuarti متر پایین این سازند متعلق به کامپانین است و ۱۴۰ متر بالایی این سازند متعلق به ماستریشین است. بر این اساس مرز کامپانین-ماستریشتین در محدوده سنی ۷۱/۴-۷۱/۳ میلیون سال پیش قرار می گیرد. مرز سازند گورپی با سازند تاربو تدریجی است.