سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

غلامرضا داروپناه – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان
محمد تکاسی – کارشناس محقق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان

چکیده:

گر چه بشر در فعالیتهای اقتصادی خود نیازمند تولیدات صنعتیو ایجاد کارخانه های مختلفی برای رفع این نیازها می باشد ولی عدم توجه به آلاینده هایی که از طرف این صنایع به خاک و محیط زیست وارد می شود می تواند در دگرگونی خاک از نظر شیمیایی، فیزیکی و یا بیولژیکی، آلودگی و تخریب آن، عدم پایداری و حفاظت اجزاء حیاتی محیط زیست نقش بسزایی داشته باشد. این بررسی در مزرعه ای در ضلع جنوبی کارخانه کلیسناسیون روی واقع در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهر زنجان با انجام نمونه برداری و تجزیه خاک در مقاطع زمانی مختلف و برای سه عنصر سرب، روی و کادمیوم صورت گرفته است. متوسط میزان قابل جذب عناصر سرب، روی و کادمیوم درسال ۱۳۸۰ به ترتیب ۱۱/۳۶۷، ۴۵۸/۳ و۳/۸۶۷ (ppm) در سال ۱۳۸۲ به ترتیب ۸/۶۳۳، ۳۶۶/۳ و۳/۲۳۳ (ppm) و در سال ۱۳۸۴ به ترتیب ۱۸/۵۶۷، ۳۳۰/۶ و ۷۶۷/۴(ppm) می باشد. نتایج حاصله نشان می دهد که علیرغم انجام تدابیر و تمهیداتی که پس از نمونه برداری نوبت اول از طرف مدیریت کارخانه اعم از نصب فیلترهای جدید و مسقف نمودن محل ذخیره محصول تولیدی کارخانه صورت گرفته،لیکن نتایج تمامی مقاطع زمانی حاکی از آلوده شدن شدید خاک به عناصر سنگین به مقدار بیش از حد استانداردهای ملی و جهانی می باشد. این عناصر با اضافه شدن به خاک، روی سطوح کمپلکس جذب کننده خاک قرار گرفته و بصورت پایا و تقریباً دائمی باقی می مانند و موجب آلودگی شیمیایی خاک می شوند که نهایتا وارد زنجیره غذایی دام و انسان شده و مخاطرات بهداشتی ناگواری را بدنبال می آورد.لذا پیشنهاد می گردد برای کاهش میزان و انتشار آلودگی علاوه بر انجام سایر تدابیر لازم در پروسه خط تولید ضروری است نسبت به کاشت درختان از نوع سریع الرشد غیر مثمر بصورت کمر بند سبز با عرض زیاد در گرداگرد کارخانه اقدام شود.