سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیاوش خرسندی – عضو هیئت علمی دانشگاه امیرکبیر – دانشکده مهندسی کامپیوتر و فناوری اطل
رضا فرح بخش – دانشگاه اصفهان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری سیستم های کامپیوتری
مصطفی صالحی – دانشگاه امیرکبیر – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری سیستم های کامپیوتری
امیرمهدی عبدالحسینی – کارشناس ارشد مهندسی برق – مخابارت سیستم – شکرت فاواگستر پارس

چکیده:

شبکه های شهری در سالهای اخیر از رشد فزاینده ای برخوردا بوده‌اند. این شبکه ها به طور جدی بعنوان بستر ارائه سرویس های سه گانه شامل سرویس های ارتباط داده، ارتباطات صوتی و نیز ارتباطات چند رسانه ای مطرح گردیده اند. فعالیت های بسیاری در زمینه فراهم نمودن امکانات ارائه خدمات فوق از نظر فناوری های ارتباطی و انواع سرویس های شبکه صورت پذیرفته است که از آن میان می توان به توسعه تکنولوژی های NG-SDH ، RRR ، NPN های لایه دو مانند VPWS و VPLS و فناوری Q-in-Q اشاره نمود [۵-۱]. یک مسئه مهم در تمامی فعالیت های فوق، نحوه ارائه سرویس های متمایز به منظور تأمین کیفیت سرویس مورد نیاز هر یک از کاربردها و تضمین پهنای باند در سطح سرویس ها و نیز کاربران است.