سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی حوادث رانندگی و جاده ای

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

پریوش پیوندی – پزشک عمومی، مسوول امور پژوهشی جمعیت هلال احمر استان سمنان
احسان نصیری – پزشک عمومی، مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان سمنان
علی عموزاده – دکترا، استادیار دانشگاه سمنان

چکیده:

حوادث جاده ای یکی از مهمترین معضلات کشورهای در حال توسعه وعلی الخصوص ایران میباشد. علت بسیاری از مرگ ومیرها در ایران حوادث جاده ای است که در مقایسه با بسیاری از کشور ها بسیار بالاتر است. به عنوان مثال میزان کشته شدگان تصادفات جاده ای در دنیا به ازای هر ده هزار خودرو ٣ نفر بوده درحالی که در کشور ما به ازای هر ده هزار خودرو ٣٣ نفر بوده است. عوامل متعددی در کاهش آمار فوق دخیل اند که باید راجع به هر یک در جای خود بررسی و تحقیق انجام شود. میتوان این عوامل را به دو دسته عوامل پیشگیری کننده (قبل از سانحه) و عوامل امدادی (پس از سانحه) تقسیم کرد. بدیهی است یکی از عوامل مهم کاهش تلفات جاده ای، مدیریت صحیح امداد و نجات میباشد. در استان سمنان حوادث جاده ای به طور رسمی توسط اورژانس ١١٥ و جمعیت هلال احمر پوشش داده میشوند و نحوه عمل هر یک به آگاهی ابتدایی آنها از وقوع حادثه بستگی دارد. درصد زیادی از مجروحین نیز توسط مردم به مراکز درمانی منتقل میشوند. در سال ٨٣ نسبت کشته به مجروح در حوادث جاده ای مدیریت شده توسط هلال احمر استان سمنان ۰/۱۱ بوده است. د رصورت یکه این نسبت برای کل حوادث جاد های استان در این سال ۰/۱۵ میباشد. چنا نچه حوادث مدیریت شده توسط هلال احمررا از آن کم کنیم، نسبت کشته به مجروح در حوادث مدیریت شده توسط سایر عوامل درگیر ۰/۱۶ به دست می آید که تفاوت معنی داری را نشان می دهد. به عبارت دیگر، شاخص شدت به ترتیب ۱۰% برای هلال احمر و ۱۳/۸% برای سایر عوامل به دست می آید. به نظر می رسد عوامل زیر در این تفاوت معنی دار دخیل باشندکه این مقاله به بررسی آنها می پردازد: – وجود پایگاه های ثابت هلال احمر در جاده ها و برپایی پایگاه های سیار در تعطیلات که سبب می شود زمان حیاتی امداد و نجات از دست نرود. – بالا رفتن سطح کیفی وسایل و ابزار و نیز سطح علمی امدادگران هلال احمر – داوطلبانه بودن بسیاری از خدمات در هلال احمر و تا ثیر متقابل این حس در سیستم – بالا رفتن تلفات مجروحین در حین انتقال توسط مردم عادی.