سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

داود افیونی – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
علی رضا مرجوی – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
اکبر قندی – اعضای هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان

چکیده:

محیطهای خشک و نیمه خشک در کنار سایر محدودیتها ممکن است با مش کل شوری نیز مواجه باشند . تنش شوری از مهم ترین تنش هایی است که باعث کاهش رشد و عمل کرد گیاهان زراعی از جمله گندم می گردد. با مقایسه ارقام گندم در شرایط تنش شوری و شناسایی ارقام متحمل تر ، می توان بازده تولید این محصو ل در شرایط شوری را افزایش داد . با هدف بررسی تحمل به شوری ٦ رقم گندم نان ، آزمایشی طی ٢ سال زراعی ۷۹-۱۳۷۸ و ۸۱-۱۳۸۰ در ایستگاه تحقیقات شوری ، زهکشی و اصلاح اراضی رودشت اصفهان اجرا گردید . مدل آماری مورد استفاده ، بلوک های کامل تصادفی با توزیع کرتهای خرد شده با ٤ تکرار بود که کرتهای اصلی به ٣ سطح شوری آب آبیاری (۴، ۸ و ۱۲ دسی زیمنس برمتر ) و کرتهای فرعی به ارقام پیشتاز ، شیراز، مهدوی، مرودشت، کویر و روشن اختصاص داشت . افزایش شدت شوری باعث کاهش معنی دار عمل کرد دانه ، تعداد سنبله در متر مربع ، تعداد روز تا رسیدگی فیزیولو ژیکی، ارتفاع بوته ، و طول دوره پر شدن دانه گردید . کاهش عمل کرد دانه عمدتا در اثر کاهش تعداد سنبله در متر مربع بود . در تیمار ١٢ دسی زیمنس بر متر، بیشترین میانگین عملکرد دانه به میزان ٣٩٨٧ کیلوگرم در هکتار، متعلق به رقم روشن بود . محاسبه شاخص های STI ،Tol ،GMP ،MP و SSI نیز نشان داد که از بین ارقام مورد بررسی، رقم روشن با دارا بودن بالاترین مقادیر GMP ، MP و STI به ترتیب به میزان ۴۲۵۷، ۴۲۴۸ و ۱/۲۰ و پایین ترین مقادیر Tol و SSI به ترتیب به میزان ۵۳۹ و ۰/۶۶ متحمل ترین رقم نسبت به تنش شوری بود . بر اساس شاخص های مذ کور، رقم مرودشت حساسترین رقم نسبت به تنش شوری تشخیص داده شد