سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محسن دهقانی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
غلامحسین شیراسماعیلی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان

چکیده:

تعیین واکنش و عکس العمل گیاهان و محصولات مختلف نسبت به شور ی آب آبیاری با توجه به وسعت نسبتا زیاد اراضی شور و سدیمی و منابع آب باکیفیت نامتعارف از اهمیت زیادی برخوردار است. آفتابگردان علاوه بر کیفیت عالی روغنی، یکی از مهمترین گیاهان از نظر سازش پذیری به مناطق معتدله می باشد، و ازخصوصیات ویژه ای جهت کشت در مناطق خشک و نیمه خشک برخوردار است وسطح زیر کشت آن در استان اصفهان (حدود ۲۰۰۰ هکتار) می باشد. آفتابگردان به عنوان یک گیاه نسبتا حساس به شوری خاک مطرح می باشد ولی گونه های از آن نسبت به بقیه متحمل تر شناخته شده اند. استانه تحملبه شوری آفتابگردان ۲/۳ دسی زیمنس بر متر می باشد. به منظور بررسی عکس العمل هیبریدهای مختلف افتابگردان نسبت بهشوری آب آبیاری، سه هیبریدبه نامهای هایسان ۳۳، آذرگل و آلستار در چهار سطح شوری آب آبیاری ۲، ۵ و ۸ و ۱۱ دسی زیمنس بر متر بصورت کرتهای خردشده در قالب طرح آزمایشی بلوکهای کامل تصادفی باچهار تکرار در ایستگاهتحقیقات رودشت واقع در ۶۵ کیلومتری شرق اصفهان و در سال زراعی ۸۴-۱۳۸۳ اجرا گردید. سطوح شوری کرتهای اصلی و ارقام مختلف کرتهای فرعی را تشکیل می دادند. نتایج نشان داد که شوری آب آبیاری اثر معنی داری بر مراحل نمو افتابگردان داشته و موجب رسیدگی زودتر انها گردید.همچنین شوری از طریق کاهش قطر طبق و ساقه موجب کاهش عملکرد دانه گردید اما اثر معنی داری بر وزن صد دانه، نداشت. هیبریدهای مورد مطالعه از نظر مراحل نمو، ارتفاع بوته،قطر طبق و ساقه، وزن صد دانه وعملکرد دانه بایکدیگر اختلاف معنی دار داشتند. اثر متقابل شوری در رقم برای هیچیک از صفات مورد مطالعه معنی دار نگردید. رقم هایسان ۳۳ بهتریت کارایی مصرف آب آبیاری ور قم آلستار کمترین مقدار را داشتند.