سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش اشتغال و نظام آموزش عالی کشور

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

شادی اصفیاء – کارشناس ارشد اقتصاد، مدیر گروه بخش جمعیت و اشتغال – معاونت امور اقتصادی

چکیده:

درتدوین استراتژی های ایجاد اشتغال با دیدگاه برابری فرصت های زنان و مردان چنانچه ملاحظه می شود،علی رغم وجود نگرش منفی نسبت به کار زنان در بسیاری از مشاغل، افزایش مشارکت و اشتغال زنان و حتی مردان تنها زمانی امکان دارد که فعالیت های جدید ومدرن اقتصادی بسط داده شود. در عین حال توسعه فعالیت های جدید اقتصادی بدون مشارکت همه آحاد جامعه ممکننخواهد بود. در این فرایند تحصیلات عامل مهمی به شمار میرود. اینعامل منجر به مشارکت تولیدی زنان و مردان در اجتمع و اقتصاد خواهد شد. به ویژه از آن جا که یکی از دلایل پایین بودن نرخ مشارکت زنان پایین بودن کمیت و کیفیت سرمایه انسانی آنها است، افزایش سطح تحصیلات آنها موجب افزایش توان رقابتیشان در بازار کار خواهد شد. علاوه بر آن مقایسه آمار سالهای اخیر بیانگر آن است که جمعیت شاعل دارای تحصیلات بالا، از دیگر دسته ها افزایش سریعتری داشته است. این نتیجه درباره هر دو گروه زنان و مردان صادق است. در باب ترکیب اشتغال بر اساس میزان تحصیلات نیز اطلاعات قویا بیانگر افزایش تعداد زنان شاعل تحصیل کرده به ویژه دارای تحصیلات دانشگاهی نسبت به زنان شاغل کمتر تحصیل کرده است. اما متاسفانه سطح بالاتر تحصیلات منجر به سطح بالاترمشارکت و اشتغال زنان نشده است. پس آشکارا موانع دیگری نیزوجود دارد که باید از میان برداشته شود. در این راستا، در پژوهش حاضر سعی بر آن شده که ضمن مروری بر روند تحصیلی زنان، تاثیر آن بر مزان مشارکت زنان در بازار کار کشور بررسی گشته و سپس تمهیدات در نظر گرفته شده در برنامه چهارم توسعه مورد مطالعه قرار گرفته است.