سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش ملی کشاورزی بوم شناختی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

مهرانگیز جوکار – دانشجوی دکتری زراعت – اکولوژی گیاهان زراعی دانشگاه زابل
احمد قنبری – استادیار گروه زراعت دانشگاه زابل
حسین غدیری – استاد گروه زراعت دانشگاه شیراز
جواد طایی – دانشجوی دکتری زراعت – اکولوژی گیاهان زراعی دانشگاه زابل

چکیده:

به منظور بررسی تراکم های مختلف کشت مخلوط ذرت و خیار بـر عملکـرد و جـذب عناصـر غـذایی در شـ رایط تـنش علف های هرز آزمایشی در سال ۱۳۸۳ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در کوشکک انجـام شد . این آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سـه تکـرار انجـام گرفـت . تیمارهای کرت اصلی شامل بدون وجینw و وجینW علف های هرز و تیمارهای کرت فرعـی شـامل نـسبت هـای کاشــت : کــشت خــالص ذرتM ، کــشت خــالص خیــارC ، %۱۰۰ ذرت + %۱۰۰ خیــارMC ، %۵۰ ذرت + %۵۰ خیارmc ، %۱۰۰ ذرت + %۵۰ خیارMc ، %۵۰ ذرت + %۱۰۰ خیار mC بودند . عملکرد دانه و عملکـرد بیولوژیـک ذرت و عملکرد میوه خیار، LER و میزان جذب عناصـر نیتـروژن، فـسفر و پتاسـیم بـرای دو گونـه و علـف هـای هـرز محاسبه شد . نتایج نشان داد ک ه وجین عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه ذرت را افزایش داد (% .α< 5 ) کـشت مخلـوط اثر معنی داری بر عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک ذرت داشت . کشت مخلوط هم چنین اثر معنی داری بر عملکرد میـوه خیار داشت و وجین نیز عملکرد میوه خیار را افزایش داد . میزان LER در اغلب تیمارهای مخلوط بزرگ تر از یک بود که نشان دهنده برتری کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص می باشد . بیش ترین میزان جذب عناصر معدنی در بوتـه و دانه ذرت مربوط به تیمار %۱۰۰ خیار + %۵۰ ذرت و در بوته خیار مربوط بـه کـشت خـالص خیـار بـود . حـداکثر مقـدار جذب عناصر معدنی توسط علف های هـرز در کـشت خـالص خیـار و حـداقل مقـدار در کـشت خـالص ذرت بـود . در مجموع تیمار %۱۰۰ ذرت + %۱۰۰ خیار با تولید LER بالاتر (۱/۶۶) ، عملکرد بیش تر دانه ذرت و میـوه خیـار نـسبت بـه سایر تیمارهای مخلوط و نیز توانایی جذب بیش تر عناصر غذایی مناسب ترین تیمار می باشد .