سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرهاد جعفری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
فرهاد فرح وش – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز,
حبیب امیر حلاجی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد
ابوالفضل مرتضائی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد

چکیده:

این آزمایش در سال ۱۳۸۳ در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده ی کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز در زمینی با بافت لومی -‐ شنی به منظور مقایسه ی نسبت های مختلف ک شت مخلوط ذرت و لوبیا در مقایسه با کشت خالص آن ها با استفاده از طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد بررسی قرار گرفت . تیمار های مورد استفاده شامل کشت خالص ذرت با تراکم ها ی ۶۵۸۰۰، ۷۹۳۰۰ و ۹۴۷۰۰ بوته در هکتار و کشت خالص لوبیا با تراکم های ۲۰۰ هزار ، ۳۰۰ هزار و ۴۰۰ هزار بوته در هکتار و نسبت های کشت مخلوط با تراکم ها ی ۹۰×۴۰۰، ۹۰×۳۰۰، ۹۰×۲۰۰، ۸۰×۴۵۰، ۸۰×۳۵۰، ۷۰×۴۵۰ و ۷۰×۳۵۰ هزار بوته در هکتار به ترتیب مربوط به ذرت و لوبیا بود . با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق، بیشترین عمل کرد دانه ذرت با تراکم ۹۴۷۰۰ بوته در هکتار در حالت تک کشتی معادل ۱۳۲۴۵ کیلوگرم در ه کتار و بیشترین عمل کرد دانه لوبیا با تراکم ۳۰۰ هزار بوته در هکتار در حالت تک کشتی معادل ۲۳۹۹ کیلوگرم در هکتار مشاهده گردید. با توجه به دوام سطح برگ ذرت بیشترین تعداد برگ سبز ذرت در هنگام برداشت در تیمار ۹۰×۲۰۰ هزار بوته در هکتار به ترتیب از ذرت و لوبیا با ۱۱/۷۵ برگ و کمترین آن در تیمار تک کشتی ذرت با تراکم ۹۴/۷ هزار بوته در هکتار با ۸/۸ برگ بدست آمد با توجه به نتایج کشت مخلوط ذرت نسبت به ت ک ک شت دوام سطح برگ بیشتری داردکه این می تواند ناشی از تثبیت نیترو ژن توسط ریشه ی لوبیا در کشت مخلوط باشد . در صفت تعداد دانه رسیده لوبیا در مترمربع تفاوت معنی داری مشاهده گردید بطوری که بیشترین تعداد دانه رسیده لوبیا در تیمار ۷۰×۳۵۰ هزار بوته در هکتار معادل ۸۳۲/۸ و کمترین آن در تیمار تک کشتی لوبیا با تر اکم ۲۰۰ هزار بوته در هکتار معادل ۳۷۴/۶ دانه در مترمربع بدست آمد.